Mostrando entradas con la etiqueta l. Estrategia común de los nacionalistas. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta l. Estrategia común de los nacionalistas. Mostrar todas las entradas

15/10/21

Antonio Robles: “El adoctrinamiento escolar en Cataluña es un meticuloso proyecto de ingeniería social”

 "El escritor y ex diputado Antonio Robles ha afirmado que existe adoctrinamiento escolar en Cataluña y que “la escuela catalana es en sí misma una madrasa catalanista, a pesar de que la función de la escuela ilustrada tenga como fin lograr ciudadanos preparados técnicamente para enfrentarse a los avatares de la vida, y adquirir autonomía y criterio propio”.

Robles ha hecho estas declaraciones en una entrevista publicada en ‘El adoctrinamiento escolar de Cataluña’ (Ediciones Hildy), de Sergio Fidalgo y Antonio Jimeno. Aquí tienen la información necesaria para comprar el libro. 

 Y añade que dicho adoctrinamiento empezó “desde el minuto cero que entró Jordi Pujol en la Generalitat en 1980. Aunque la sociedad en general y los medios no adscritos al credo nacionalista empezaron a tomar conciencia a partir del procés secesionista del 2017. El adoctrinamiento no es algo puntual o anecdótico, sino un meticuloso proyecto de ingeniería social con el objetivo de reducir la pluralidad política, étnica, cultural, lingüística y nacional a la visión identitaria que los nacionalistas poseen de Cataluña. Así que el primer error es suponer que empezó con el procés”.

“El plan de adoctrinamiento nacional empezó con la lengua a través de la campaña de normalización del catalán en 1982 (La Norma), poco después de alcanzar el poder Jordi Pujol. Él ha sido el muñidor, el diseñador de ese plan de ingeniería social que, al igual que todos los grandes dictadores de la historia, puso en la escuela y en la maleabilidad de la mente receptiva de los niños, la esperanza de convertir su mente y su corazón en réplicas del ideal identitario nacionalista, su ideal”, asegura Robles."            (Elcatalán.es, 24/08/21)

 

 

12/2/21

En Europa se discute de establecer cordones sanitarios en torno a la extrema derecha; en Catalunya, se trata de poner cerco a los socialistas. ¡Atención! A los socialistas… no a Vox. Así pues, el independentismo identifica a su enemigo en la izquierda federalista...

 "No, el compromiso suscrito por los partidos independentistas excluyendo la posibilidad, sea cual fuere el veredicto de las urnas, de cualquier acuerdo con el PSC, no es una simple anécdota de campaña. Ni siquiera debería ser tratado como una de esas promesas que no sobreviven a la noche electoral. 

Es imposible predecir el alcance y todas las consecuencias que tendrá ese anatema, tanto en la arena política catalana como en la española. Pero sí que podemos intuir en qué sentido se producirán. Como comentaba hoy mismo el historiador y periodista Steven Forti, en toda Europa se discute de establecer cordones sanitarios en torno a la extrema derecha; en Catalunya, se trata de poner cerco a los socialistas. ¡Atención! A los socialistas… no a Vox.

 En realidad, el independentismo necesita a Vox para mantener un clima de crispación entre identidades nacionales: sólo así, sin otro proyecto más que medrar en el entramado institucional, mediático y clientelar que les ha procurado la gestión autonómica, podrán mantener emocionalmente cautiva a una parte de la sociedad catalana. 

 Así pues, el independentismo identifica a su enemigo en la izquierda federalista. Pero su némesis no es la socialdemocracia, sino la extrema derecha. Es indiscutible que Vox va beneficiarse de este improvisado “frente nacional”. Veremos hasta qué punto lo consigue en los barrios populares de las áreas metropolitanas, singularmente entre gente trabajadora joven, sumida en un sentimiento de abandono. 

Aunque, sin duda alguna, la imagen ingrata de una Catalunya tribal que proyecta semejante pacto será fácilmente explotada por las fuerzas más conservadoras del espectro político español. Y, desde luego, no lo harán por solidaridad con el vilipendiado Salvador Illa: Vox quiere meterle en la cárcel y el PP le acusa de haberse “colado” en la tanda de vacunación contra el virus. (Sin prueba alguna, por supuesto. Pero es que, según el manual del buen populista, no se trata de demostrar nada, sino de hacer ruido e intoxicar a la opinión pública). 

 Pero, la segunda enseñanza que cabe extraer de este acontecimiento es la volubilidad y cobardía política de ERC. Basta con que la derecha nacionalista mande a formar para que los de Junqueras se pongan en fila, alineándose por la izquierda. (Es un decir). Quienes cifraban sus esperanzas en que un giro de la política catalana hacia la moderación y el realismo viniera de la mano de ERC pueden empezar a revisar sus cálculos. Su disputa con los cortesanos de Waterloo es enconada y ha sumido a la Generalitat en una prolongada parálisis. 

Pero el temor a ser tildados de “botiflers” y amigos de los “carceleros” pesa más que todas las cosas. Lo más significativo es que el veto contra el PSC ha sido promovido por un reducido núcleo de gente de la ANC que nadie ha elegido, que no representa más que a sí mismo, pero cuya admonición resuena a oídos de los independentistas como la voz del “procés”; un movimiento que ellos mismos amplificaron, sobre cuya cresta cabalgaron… y del que no pueden deshacerse so pena de perderlo todo. Lo más grave es que esa “foto de Colón del independentismo” – devastadora analogía de Salvador Illa – pretende cristalizar la división en la sociedad catalana, haciéndola perenne.

Quien se atreva a rebasar los márgenes de una demarcación cada vez más teñida de etnicismo, quien esté tentado de superar esa asfixiante política de bloques, será fulminado por una fetua de los ayatolás de la patria. Pero el bloqueo político o la reedición de un caótico gobierno de hermanos enemigos supondría inevitablemente decadencia económica y social. (...)"                

Cuando urge implementar buenos proyectos para aprovechar los fondos europeos, la inestabilidad sigue propiciando que empresas desplacen su producción fuera de Catalunya. Formatear la crisis social que se avecina bajo los parámetros de una confrontación de sentimientos nacionales puede tener trágicas consecuencias: para la convivencia entre catalanes… y para la continuidad del gobierno progresista en España. (...)

No habrá salida al marasmo catalán sin un fortalecimiento del polo de la izquierda. Vote ahora cada cual según su conciencia. Ya vendrá el tiempo de hacer balance y de analizar el escenario que dibujarán estos comicios. Entretanto, en el punto de mira de los intolerantes o no, todas las sensibilidades democráticas y de izquierdas deberían rechazar sin ambages el anatema tribal del independentismo. "            (Lluís Rabell, blog, 11/02/21)

24/10/14

No debemos dejarnos arrebatar derechos y propiedades en nombre de los privilegios de la casta nacionalista

"(...) A quien piense que el 9-N es el final del camino le convendría repasar eso que tan bien definió Jordi Pujol con “la voluntad de ser”. 

El nacionalismo como instrumento, la identidad como Ser y el Ser como la culminación de un relato enteramente inventado por las aspiraciones de poder de unas élites burguesas catalanistas desde finales del siglo XIX para asegurarse el dominio de un territorio y su mercado.

 No nació ayer, tampoco finalizará el 9-N. Por ello, cada treta fullera que Artur Mas quiere hacer pasar por astucia para adornarse es sólo una escaramuza más. Ganar o perder batallas no es definitivo, porque lo que se está dilucidando es una guerra. 

Es la guerra fría del -no entre- nacionalismo catalán contra -no y- la nación Española. Guerra fría entendida como la lucha por la hegemonía moral y política que les permita en el futuro una mayoría electoral. (...)

En nuestra particular guerra fría, el nacionalismo busca conquistar conciencias, rendir voluntades, en una palabra, alcanzar una mayoría electoral para imponer por hechos consumados la secesión. Y en esto van ganando por goleada. Es posible que los paños calientes de Rajoy hayan impedido un referéndum ilegal, pero el sabor amargo que dejará en una población condicionada a diario por estímulos victimistas abonará el terreno de nuevas conversiones a la fe verdadera. (...)

Se ha logrado atraer a la mayoría de la población al derecho a decidir con tal intensidad emocional que las razones legales esgrimidas por la soberanía de España se han tomado como intransigentes y no democráticas. El tocomocho perfecto para millones de catalanes que solo quieren votar y no les dejan. Sean o no independentistas. El mal está hecho, la trampa acoplada. 

Desenmascarar la perversidad argumental y moral no será fácil, ni hoy por hoy se han puesto los medios políticos, intelectuales y mediáticos para desenmascarla. Ni siquiera se ha inhabilitado a ningún responsable político para hacer visible la fuerza del Estado y demostrar así que nada sale gratis, y menos poner en riesgo los pilares constitucionales de una nación.  (...)

Sin solucionar esta dejación de autoridad gubernamental ni minar aquella superioridad moral, con sus escaramuzas, por muy ridículas que sean, irán ganando partidarios y justificando todas las ilegalidades y prevaricaciones que se les antoje.

El problema no es impedir el referéndum, sino la hegemonía moral que les permite reivindicarlo y utilizar a sus partidarios contra España; el problema no es la independencia, sino las artimañas del lenguaje democrático que intenta socavarla; el problema no es la independencia, sino crear las condiciones mediáticas, sociales, políticas e intelectuales para contraponer un discurso alternativo que prepare a la sociedad para saber qué se juega con el derecho a decidir la independencia. 

El problema hoy, por tanto, no es la independencia, es el crecimiento de su hegemonía moral, que permitirá un día logarla. Digámoslo claro: España entera se ha de movilizar con igual o mayor fuerza en la calle gritando alto y firme que no está dispuesta a dejarse arrebatar derechos y propiedades en nombre de los privilegios de la casta nacionalista. Denunciar la estafa de su superioridad mural, avergonzarles, recuperar la autoestima. Ese es el problema."              (LIBERTAD DIGITAL 17/10/14, ANTONIO ROBLES, en Fundación para la Libertad)

21/12/12

Laicismo lingüístico

"El precursor de la inmersión lingüística fue Franco, quien impuso el castellano en exclusividad y desterró a todas las demás lenguas españolas del sistema educativo para no dividir a la comunidad. Es decir, lo que hoy se argumenta en Cataluña. (...)

En Cataluña los nacionalistas se han acostumbrado a asegurar cosas catastróficas e inverosímiles respecto a su relación con el Gobierno de España: por lo visto, a pesar del tamaño de los embustes no les va mal del todo así. 

De modo que tras denunciar el expolio económico a que les somete el Estado, ahora toca proclamar que la lengua catalana padece el más atroz ataque que han visto los siglos. De inmediato, nacionalistas de otras latitudes se han solidarizado con las víctimas de tan injusto acoso. 

No deja de ser revelador respecto a los orígenes clericales de la ideología nacionalista las similitudes de estas protestas con las tradicionales de la Iglesia católica contra el laicismo. En cuanto la doctrina católica pierde la exclusiva de sus privilegios y debe verse en el mismo plano que otras creencias o que la ausencia de ellas, considera que está sometida a una terrible persecución. 

Sus eminencias siempre consideran que es de justicia gozar de un trato de favor y que carecer de él es una ofensa y una agresión. De igual modo, los nacionalistas de ayer y de hoy se dan por atacados no cuando a su lengua se le quita algo sino cuando se concede lo mismo a otra, que para colmo es la que se habla en todo el país y por tanto les vincula con él. El único derecho de que se les priva es el de prohibir pero eso ya les parece una herejía intolerable…

Los nacionalistas creen que son las lenguas mismas las que tienen derechos, no sus hablantes. Por tanto, les encanta repetir como un argumento incontrovertible que al final de la enseñanza obligatoria los alumnos, aunque no hayan estudiado en castellano, acabarán manejando esa lengua omnipresente con tanta competencia como los educados en ella. 

No es seguro que sea así, pero concedámoslo: por muy independiente que sea Irlanda, el gaélico nunca hará ininteligible el inglés para los irlandeses. Lo que se debate sin embargo no es eso, sino el derecho de quienes estudian en Cataluña, el País Vasco o cualquier otra región de España a educarse en castellano, la lengua común, si así lo desean: no se cuestiona su conocimiento de ese idioma al final de los estudios, sino que se defiende su derecho a adquirir conocimientos por medio de él. 

Es una forma de laicismo lingüístico, que como otros laicismos choca con los intransigentes que no se conforman con gozar de un derecho sino que pretenden convertirlo en deber para todos los demás."            (EL CORREO 15/12/12, FERNANDO SAVATER)

16/3/12

Pujol se quiere independizar... ahora

"La cuestión es que el expresidente Jordi Pujol acaba de publicar el tercer tomo de sus memorias y ha aprovechado el foco para decir que votaría sí en un referéndum por la independencia catalana.

La declaración no tiene mayor importancia, y solo refleja el carácter de los nacionalistas: Pujol tuvo más de dos décadas para darse el gusto de hacerse la pregunta, pero prefiere responderse sin pregunta, que trae menos problemas y además un bel morir tutta una vita onora.(...)

 Es un momento más adecuado que cualquier otro para decirlo. Si este es hoy un Estado inviable es, en gran medida, por la acción obstinada y duradera de Pujol y por la complacencia que todos los presidentes, salvo Adolfo Suárez, mantuvieron frente a él.

En esta hora de déficit al gran estadista y a sus cómplices políticos y mediáticos hay que homenajearles por tres motivos. El primero por la instalación en la lógica de la duplicidad. A pesar de que su retórica maniobrera quisiera a veces desdecirlo, Pujol construyó un Estado catalán y no el Estado en catalán. (...)

El segundo es por el tipo de negociación, paz por territorios, que se impuso en la construcción del Estado. Cualquier gobierno central en dificultades a la hora de aprobar una ley supo siempre que podía hablar con Pujol.

 Era secundario el sesgo que tuviera la ley: Pujol se adaptaba. Lo importante para él era obtener concesiones estructurales a cambio de favores políticos circunstanciales.

 La política del gran estadista, por último, exhibió otra característica indeleble: nunca se vio obligado a vincular el ejercicio del poder con la responsabilidad fiscal. Él gastaba, pero los odiosos recaudadores siempre fueron, siempre son, los otros."        (Diarios de Arcadi Espada, 15/03/2012)

28/11/09

Fueros y redistribución

(traductor gallego-español)

Comentarios a la noticia de Vieiros, 27/11/2009: A unión de forzas da prensa catalá en favor do Estatut axita o escenario político.

#18 hai 50 minutos nordes

RAIMUNDO, nestas tardes de outono podias ler a evolución historica dos sistemas forais de españa e aprender entre outras cousas que:
Foron respetados desde a "violenta anexión" do Reyno de Navarra no 1512, tanto polos reis catolicos, como polos austrias(carlos V,filipe II,etc), e sobretodo polos borbóns (unha rama da familia ven dos reis de Navarra), recollido como dereito dende a primeira constitución (Cadiz 1812,300 anos de dominación despois era a principal defensa nacional) defendido polos carlista (guerra borbons-borbons) defendido na I Republica, polo nacionalismo de Euskalherria, pola II Republica, polos requetés franquistas e os tecnocratas do opus dei nos anos 50-70 e ademais agora, tamen pola Constitución Española e os Estatutos de Autonomia. Non tes por que crerme, pero informate.
Decir con iso que o defenden todolas cores politicas de EUSKALHERRIA, todas; e ademais o problema fiscal e financieiro non é pa esas Autonomias senon pas outras 15 Autonomias que AINDA NON O TEMOS. Ese debe ser o obxetivo a alcanzar.

Raimundo #19 hai 1 minuto Raimundo

O carlismo vasco foi o que impidiu a constitución do estado liberal en España... o desenrolo da Constitución de 1812... o que quedaba dela...

O carlismo navarro foi o que deulle a vitoria a Franco, e impidiu o desenrolo da constitución republicana...

O cativeiro estado do benestar español é dos tempos de Felipe González... polo tanto... e o nacionalismo vasco foi quen de impedir a ruptura co franquismo, co seu terrorismo...

Esto foi o que pasou na realidade... sempre un atranco nas ansias de liberdade dos españóis... porque os movementos que beben nas fontes tradicionalistas, antogónicas coas surxidas da Revolución Francesa, son os que deron no fascismo...

E todos apoiaron aos nazis no seu momento, ou a Franco (flamencos, rexistas, carlistas...), agás o PNV, tras moito dudar (¡Dudar entre Franco ou a República! Isa duda solo pode tela un fascista), pois apoiaron a República, porque pensaron que iballe sacar mais privilexios para eles.

É cuestión de privilexios... o Concierto só é pra os territorios industrializados, ou con petróleo... para o País Vasco, para Cataluña, para Flandes, para o norte de Italia, para Santa Cruz de Bolivia, para Escocia, para Rio de Janeiro, para Sao Paulo...

Nolo é para Galicia, para Nápoles, para os indios amazónicos, para Valonia, para Gales, para A Paz... ¿Por qué?

Porque nega a redistribución socialdemócrata... dende os ricos, aos pobres... dende Botín aos becarios do seu banco... dende Madrid a Galicia (por certo, Madrid é quen mais aporta ao presuposto estatal, o que inclúe a Galicia)...

Pero dende o País Vasco (e pronto, dende Cataluña), non vai nada aos presupostos estatais... unhas limosniñas...

Se a túa proposta cumplírase, o que queren os vascos e cataláns... cumpliríase o soño do Botín...

Non habería redistribución socialdemócrata, dos mais ricos aos mais pobres... Botín (as élites económicas) non pagarían impostos... os hospitais, as pensións dos españois so se financiarían cos impostos dos traballadores...

E quebrarían... pero os hospitais privados dos ricos, non, e estarían moi ben dotados... se (ao estilo americano) estiveran financiados polos seguros privados dos que gañen mais de 10.000 euros ao mes...

Terían uns poucos hospitais perfeitamente dotados... ao que levarían en helicoptero a calquer enfermo rico da periferia... total, en media hora, atendido...

Pois igoal sería no caso do Concierto... os galegos pagariamos os nosos hospitais... sempre piores cos dos vascos, ou dos cataláns... porque as nosas rendas son mais pequenas...

Esa desigualdade é coa que pretende acabar a Revolución Francesa, a Constitución de Cadiz, a da República... a de agora...

E os vascos, os cataláns... e tí... queren que os galegos sexamos sempre pobres, e eles ricos... porque as reglas do xogo só benefician aos Botíns, aos territorios industrializados...

O que queres tí, 15 conciertos mais, é o que queren os que buscan a ruína de Galicia...

Que un galego pense así, que os nacionalistas galegos queiran rachar coa redistribución da riqueza, nolo entendo, nin entenderei nunca...

Porque chámase "traición a la patria"... así, en castelán... por si nolo sabes...

#20 hai 1 dia nordes

Mira neno non te lambes!!! Mira o que dis!!??

"O que queres tí, 15 conciertos mais, é o que queren os que buscan a ruína de Galicia...

Que un galego pense así, que os nacionalistas galegos queiran rachar coa redistribución da riqueza, nolo entendo, nin entenderei nunca...

Porque chámase "traición a la patria"... así, en castelán... por si nolo sabes"

Galiza Raimundo xa vai camiño da ruina. Donde estiveches este vran?!!
Perdemos coa nefasta negociación da financiación autonomica pa Galiza unha barbaridade de cartos, facendonos ainda mais deficitarios fiscalmente, precarizando os servizos autonomicos, nunha "negociación" cunha soa frase: "que ai de lo mio".

Non me señas inxenuo, co da "redistribución da riqueza" porque:

1)non souberon/quixeron aplicala nin PP nin PSOE, so coidar baronias

2)Madrid representa ó 14% do PIB, pero recauda ó 23% dos impostos..redistribución?? "traición a la patria"?? Vaia!!

3)Galiza produciu mais de 12000 M euros en impostos o ano pasado,pero recaudaos Madrid, e devolvennos 5500 M pa Xunta!? somos ricos claro!!

4)somos unha C.C.A.A. deficitaria que non pobre, donde van os 6500 M/euros?? redistribuidos claro!!

5)O LEXITIMO sistema foral corresponde cun modelo fiscal FEDERAL,por qué? porque si os servizos basicos os dan as CC.AA.,deberan recaudar os impostos, cubrilos seus gastos,e contribuir equitativamente segun a riqueza (PIB) coas competencias Estatais.

#25 hai 1 minuto Raimundo

#20 nordes...

E deses impostos recaudado en Madrid ¿cantos veñen a Galicia? Algo...

E dos impostos recaudados no Pais Vasco (e pronto en Cataluña) ¿cantos veñen a Galicia? Nin un chisco...

E eses impostos recaudados en Galicia ¿ chegan para finaciar as pensións, os hospitais dos galegos? Non...

Fai falla o reparto cos territorios ricos... e Madrid é o primeiro... en repartire...

Se Iberdrola ten a súa sede social no País Vasco... ¿ven diñeiro a Galicia dos seus impostos? Non...

Se a tivera en Madrid... algo viría...

O sistema común de financiamento do cativeiro estado do benestar español pódese millorar... pero o sistema de Concierto, non ten mellora... os territorios ricos apandan con todo... agás unha miguiñas para o estado...

Se Caja Madrid quedase coa Caixa Galicia, virán algúns cartos a Galicia... pero se a compra unha caixa vasca... adiós a todo.

Eu non entendo como un galego pode siquera querer un sistema de privilexio fiscal para os territorios ricos, que esmaga a Galicia.

É unha traición aos dereitos dos galegos, a disfrutar dos mismos servicios que todos... servicios logrados polos enormes capitais que trouxeron da emigración...

O sistema foral privilexia aos territorios ricos.

O sistema capitalista privilexia as élites económicas.

Lévanse moi ben, os dous sistemas... teñen a misma lóxica... a dos ricos.

O Feijoo tenta privilexiar aos seus, aos ricachos galegos, coas privatizaciones...

Os vascos (e pronto os cataláns), están a esmagar os dereitos de todolos galegos, ricachóns ou traballadores... a súa diferenza.

O sistema común basease na redistribución das rendas, os ricos pagan mais cos traballadores... e sumando todalas rendas, podese soster o estado de benestar europeo...

Se sacaslle as rendas dos ricos... pois pasamos ao sistema americano... cada un paga o que pode... os ricos teñen unha cobertura total...

Os pobres... poden ter cuberto o parto, pero non a cesárea... un profesor ten que vender casa e propiedades pra pagar unha operación... como en Galicia, antes de Felipe González...

Ou pagamos todos... ou non temos cobertura universal.

¿Cómo sería a sanidade con 17 sistemas forais? Pois que no País Vasco, coas rendas da industria... terían cobertura universal... pero en Galicia... coas rendas dunha poboación envellecida... e poucas industrias (Zara, Citröen..), pois teríamos un sistema como o americano... pagaría o parto... pero non a cesarea...

E si por riba Feijoo o tivera privatizad nosa sanidade... os ricos galegos terían gratis a cesárea... e os traballadores copago para todo... inda para os catarros...

Sería o resultado do roubo das rendas dos traballadores pola explotación capitalista...

O resultado do roubo das rendas dos territorios pobres... polos territorios ricos...

¿Como un traballador pode estar dacordo coa privatización dos servicios sociais?
¿Como un galego pode estar dacordo co sistema de privilexios foral?

Os dous sistemas, no fondo, iguais... son a ruina para Galicia... ¿cómo un galego pode querelos?

Un misterio...

Comentarios ao artigo de Xavier Cordal: Cataluña, o antes e o despois (Vieiros, 29/11/2009)

#5 hai 18 horas e 55 minutos Eurico

Raimundo....a túa ideoloxia PRO-CASTELÁ/MADRILEÑA é noxenta.

"E Cataluña vive millor gracias ao diñeiro dos emigrantes galegos, andaluces, extremeños, que trouxeron de Alemaña, Francia, Suiza, Inglaterra"

NON señor, Cataluña vive mellor porque defende o seu, porque non se deixa pisotear por Castela (Madride), porque é un pobo a gusto consigo mesmo, porque é un pobo que non pensa no "maloserá", porque é un pobo intelixente e traballador, e porque con todas as súas virtudes e defectos están UNIDOS.

En cambio, Castela (Madride como o seu centro) triunfou porque lograraon pisotear ao resto, linguistica, cultural, economica e politicamente. Como é posible que nun deserto/mesetario haxa tanto carto e poder, só hai unha explicación, por LADRONS!.

Raimundo, lembra que non é o catalán senón, o CASTELÁN o idioma que OBRIGATORIAMENTE teñen que aprender os nosos rapaces (galegos) na escola, teno ben presente.

Nin un paso atrás contra a escravitude que nos impón CASTELA, nin un peso máis para Madride.

#6 hai 6 horas e 12 minutos Raimundo

#5 Eurico... vaia por dios... asi que os enormes capitais traidos polos nosos emigrantes de Alemaña, Francia... non capitalizaron a industria vasca, catalana, madrileña... como en Italia... como hoxe en Marrocos, Ecuador, china... vaia por dios... negar a importancia capital do traballo dos emigrantes...

¡Ah! Claro... os miles de millóns de marcos e francos creceron alí por sere "é un pobo a gusto consigo mesmo"... pois vaia...

¿E a gusto cos emigrantes galegos, andaluces ou extremeños? Pois polo que decía deles o racista de Jordi Pujol... non tan a gusto... ou pola incomodidade do Quim Monzó cunha camareira charnega (ver enlaces ao final)...

E falas da imposición do castelán... estarás de coña... porque é fascista a persecución dos emigrantes sudamericanos polos inspectores lingüísticos da Generalitat (enlace abaixo). En Madrid non persiguen a ninguén, non obligan a "cursillos de español, ou ao paro"...

E Madrid é o que da mais diñeiro para o estado de benestar español... polo da redistribución, socialdemócrata, das rendas... o sistema europeo, que é rachado polo foral.

Madrid rouba, sí, pero reparte... os vascos rouban, pero non reparten (enlace a unha discusión do sistema foral, co "nordés" en Vieiros, cunha resposta moi atrasada, polo descanso dominical)

Eu non entendo este autoodio aos lexítimos dereitos dos traballadores galegos a ter os mesmos servizos cos vascos... non entento este papanatismo cos privilexios vascos... que tanto dano fannos... ¿poderiameo explicare alguén? Por caridade...

Enlace ao racismo de Jordi Pujol:
http://nacionalismodeandarporc...

Enlace ao etnicismo anticharnego do Quin Monzó:
http://nacionalismodeandarporc...

Enlace a persecución dos sudamericanos nos bares de Barcelona.
http://nacionalismodeandarporc...

Enlace a discusión co "nodes":
http://nacionalismodeandarporc...

Comentarios ao artigo de Camilo Nogueira: A dignidade dun pobo (Vieiros, 27/11/2009)

#23 hai 9 horas e 6 minutos fillotolo

Un apuntamentos para Raimundo por pena:

"¿O que estache a favor do..." Neste caso sería ¿O que che está a favor...?, pois hai que antepoñer o pronome, aquí e en ferrolán tamén. É como se no teu querido castelán dixeras "el comió se un bocadillo"

"O que está a favor da igualdade de todos... en todo... e en contra dos privilexios fiscais", Aquí refireste aos privilexios a nivel mundial, europeo ou español. Claro se te consideras español tes unha perspectiva nacionalista española, que non é o mesmo que tela a nivel europeo ou mundial. ¿Ti dende onde me falas?. Porque se queres xustiza e igualdade fiscal a nivel mundial asegúroche que non deberías mercar nen o 90% das cousas que tes. É a túa perspectiva de pensar que por crer nunha España "igual" es máis xusto e menos nacionalista, en realidade eres moito máis inxusto, pois España non é homoxénea, e dende logo moi nacionalista, moito, pero español.

#24 hai 1 minuto Raimundo

#23 fillotolo, gostame mais "estache", ou "nolo"... e listo.

Teño unha perspectiva dende o cativeiro estado do benestar español e galego, que eche o mismo.

Ameazado polo fraude fiscal dos ricos, e polo fraude fiscal dos privilexios forais dos territorios ricos (os vascos, e pronto os cataláns, claro)...

E sí, penso que un estado de benestar "igual" para todos os españois, e no futuro, para todolos europeos... é o sustento da liberdade... de todos...

E que un estado de benestar só para os territorios ricos, ou un servizo hospitalario ou de pensións privatizado (como o americano)... é un desastre para os dereitos sociais dos galegos...

Nos dous casos, non teríamos unha cobertura sanitaria, nin de pensións, universal... para todolos españois...

#25 hai 16 horas e 28 minutos breoghain

A própria exitência de Madrid é um cancro para todos os que aspiramos à democracia e al liberdade dos povos na península ibérica.

Os imperialistas espanhóis sem Madrid nom som nada.

#26 hai 1 minuto Raimundo

#25 breoghain, a existencia do concierto vasco é un cancro para os dereitos sociais dos galegos... do estado do benestar... do que Madrid o maior contribuinte...

En cambeo, os vascos (e pronto, os cataláns), non dan un chisco pra os hospitais galegos, ou as pensións dos galegos, inda que a súa industria foi levantado polos traballadores galegso...

Non te confundas de cancro...

Comentario al artículo de Rafael Cuiña: A nai de todolos estatutos (Vieiros, 26/11/2009)

#29 hai 7 horas e 57 minutos AntonCorsario

xa, "clarinete"... na Catalunya axúntanse 12 (12!!) periódicos nunha opinión común e temos unha imposición.
En Galiza dous ou tres periódicos botan a lingoa a pacer (Malia manter subvencións á esgalla, non o nego; pero isto xa é o colmo da traizón) e temos liberdade de expresión.
O de misturar churras con merinas só resulta cos gañáns. Raimundo, o teu anticatalanismo é patolóxico. estas doente meu!

Raimundo #30 hai 7 horas e 1 minuto Raimundo

#29 AntonCorsario, se en Galicia xuntáranse todolos periodicos (todos subvencionados) para esixir que o galego só se dera no 20% das asignaturas... ¿teríamos dudas de que era unha consigna politica imposta polo Feijoo? Supoño que non...

Entón, se 12 diarios subvencionados, pero cataláns, sacan un editorial político... pois, entón non é unha consigna política... ¿Por qué?

Nun sitio sí, e noutro, non... ¿podesmo explicare?

E o meu anti-nacionalismo dos ricos (vasco, catalán, flamenco, santacruceño boliviano, paulista brasileiro...)... é claro... e argumentado...

¿Ou pensas que os rexímenes de Concierto Económico, (o vasco, o que piden esa ducia de periódiocos subvencionados polo Montilla), é bon para Galicia...

Eu penso que é un atentado aos dereitos de todolos galegos (traballadores, e empresarios), incluidos...

Supoño que pensarás que o sistema de Concierto vasco eche bon para Galicia... eu penso que aceitar esto é patolóxico... ¿podesmo explicare, porque pensas que nolo é?

22/9/08

Todo queda o sale de ETA, porque hay una estrategia común de los nacionalismos (los fascistas)

“Más allá de las declaraciones, emerge una trama tejida a base de influencias ejercidas por unos movimientos sobre otros, con el resultado de un clima de simpatía y de complicidad, sin borrar las diferencias de fondo. El nacionalismo vasco incidió sobre el catalán al insistir en que el verdadero patriota ha de aspirar a la soberanía, siquiera formalmente. El rechazo de la violencia siguió marcando la divisoria, sin olvidar el encuentro de Carod con ETA. Para las políticas de educación y cultura, en cambio, fue casi siempre el catalanismo quien asumió la iniciativa, de efectos observables en la política de afirmación del idioma propio diseñada recientemente en Euskadi y en Galicia. A modo de ola de fondo, emerge la creencia en que la afirmación de la nacionalidad supone necesariamente la confrontación con el Estado. El espíritu de secesión alcanza así una legitimidad, como sucede en la política de integración independentista de los inmigrantes magrebíes en Cataluña, en tanto que toda posición que represente un enlace con España es juzgada negativamente.” (ANTONIO ELORZA: ¿Galeusca?. El País, ed. Galicia, España, 20/09/2008, p. 16)