............................... las cosas de la clase media ..........................
28/10/12
Unha das causas da derrota de Galicia foi o fracaso do nacionalismo como articulador dun proxecto de país moderno
9/6/09
O "NÓS" galego, o noso "VOLK"... mira ti... cousas veredes... rascas un pouquiño e... tachán...
"Somos galegos de forma natural, biolóxica e cultural, humana. Porque non se nace só ser humano, sobre todo nácese madrileño, irlandés, galego... Nácese dun parentesco e dunha identidade, o nacemento incorpora unha identidade natural e cultural; marcada mesmo no noso nome e apelidos. Facemos parte dun grupo e dunha comunidade, neste lugar, e desde sempre, o galego é o noso idioma propio e a nosa marca cultural, o galego brota de Galiza como a auga dunha fonte, isto é a realidade. Tamén podemos sermos persoas galegas por radicación, por unha estancia prolongada, ou por vontade de integración neste lugar. Integrarse é un acto de respecto e de amabilidade para quen nos acolle, é algo case que obrigado. Con todo, existen persoas que, sen sabelo, van contra o natural e contra o cultural e adoptan unha posición política e politizada á hora de falar: néganse a falar galego, a aprendelo, incluso desexan firmemente que morra. Adoptan en exclusiva, e con exclusión, a lingua de fóra, a do poder exercido, a única que é de obrigado coñecemento legal, a lingua da imposición política. Todos os galegos e galegas que guían a súa vida en castelán fano por motivos políticos, consciente ou inconscientemente. Estes motivos derivan de que ben eles, seus pais ou seus avós, foron socialmente obrigados á muda, para así teren acceso a ámbitos e actividades que, doutro xeito, lles estaban coutadas por falaren galego. Adoptaron para si propios a visión que o colonizador (o de fóra, o outro que obriga) ten de nós, e chegaron ao paradigma do colonizado servil e fiel: modificar a súa identidade natural para adoptar a identidade política que o colonizador lle impón: “ti non es como pensas, es como eu che digo, a túa natureza é outra”.
España é un mosaico de lugares con identidade, de nacións, mais sucede que os lugares están xerarquizados e a xerarquía exércese en forma de poder mediante a imposición do concreto. Escoller unha identidade, natural ou política, significa aspirar a colocarse a un mesmo máis arriba ou máis abaixo nesa xerarquía, máis cerca ou máis lonxe do poder, significa tamén renunciar á identidade natural ou manterse nela. España leva centos de anos na loucura de intentar reducir a “una” as nacións que a compoñen, negando a realidade obxectiva e exercendo esa xerarquía desde o poder do Estado. Estes lugares con identidade, estas nacións, están conectadas por fluxos de interacción xerárquica e sucede que cando, desde o centro, se nega a existencia e o respecto tolerante polo diferente, as nacións tenden a romper esa conexión que as afoga; o centralismo excluínte produce tensións entre o centrífugo e o centrípeto e así, o que é o reclamo que as nacións fan para seren respectadas en igualdade polo Estado, polo poder de fóra, acaba por converterse no “problema dos nacionalismos”, que na realidade é o problema entre o nacionalismo español excluínte e irrespectuoso e a demanda das nacións, dos lugares con identidade, de estarmos integrados en igualdade e con respecto no Estado. O Partido Popular, ao que pertence o noso presidente (marcado como galego nos seus apelidos), encarna a negación do Nós e o enxalzamento do outro.
En Galiza o goberno de Fraga puxo a andar unha política lingüística de grande éxito: logrou que a lingua natural, o noso mais evidente e forte signo de identidade, caese do 60% de uso vehicular a menos do 20%; mexaban por nós e moitos pensaban que orballaba, moitos seguen a pensar que orballou, mesmo que foron días de espléndidas raiolas de sol que caían do ceo. É sabido que o Partido Popular está controlado polos sectores máis intransixentes da dereita europea, aquí a extrema dereita está dentro do núcleo ideolóxico do Partido Popular, controlándoo, estes sectores, fillos do franquismo falanxista, aínda están empeñados en construír a idea da España única e excluínte, onde nada cabe se non se achega ao paradigma do que eles entenden como español, esa especie de madrileño-andaluz. Levan moito tempo traballando para eliminar a diferencia, para extinguir as outras identidades de España, as outras culturas, as outras naturezas (Etnocidio: Extinción deliberada dun pobo, cultura ou grupo étnico).... (...)" (Paulo Meraio Belasco: Con premeditación e elaivosía. Vieiros, 05/06/2009)
#6 hai 3 dias Raimundo [Valora este comentario Positivo -9 Negativo]
"Somos galegos de forma natural, biolóxica e cultural, humana"... pero a Seguridade Social é política, histórica, e universal... moi humana...
"Facemos parte dun grupo e dunha comunidade"... pero ¿Cal? Por exemplo, o Val de Arán quere "independizarse" de Cataluña (enlace ao final)... entón ¿terá selecciósn deportivas... e unha Seguridade Social aranesa? ¿Ou a Seguridade Social serache a catalana? E listo...
"Con todo, existen persoas que, sen sabelo, van contra o natural e contra o cultural e adoptan unha posición política e politizada á hora de falar: néganse a falar galego, a aprendelo, incluso desexan firmemente que morra."... non sei se o saben ou non, pero as clases medias galega das cidades, non van a cambiar o español, porque o falan dende hai séculos...
"Apelar ao dereito individual é unha burla, un acto de traizón á democracia que"... xa empezamos... o dereito "individual" dun millón de galegos castelánfalantes a falar o castelán non é unha burla... é democracia... negarlleo (inda que só na apariencia), un suicidio político... o do bipartito.
"Para lograren os seus obxectivos necesitaban enganar a xente. Como o que se reclama é (era) algo inexistente (responde a unha falsa demanda)"... enganar, enganan todos... pero non era unha falsa demanda a da clase media cidadá... se o fora, non se houbera movilizado pra ir a votar ao Feijoo9.
"Tamén era imprescindíbel que houbese violencia contra os manifestantes, contra os que buscan o mellor para os seus fillos, contra os que se lles impón o galego. E a violencia chegou, como era previsíbel"... ¡vaia se chegou! Uns centos de matóns nacionalistas atacando a 300 persoas de Galicia Bilingue (non habia mais)... nenos con globiños e mulleres, corridos por noxentos energúmenos... ¡home! que vai ser, que os nenos e mulleres de Galicia Bilingue atacaron aos matons ¡pobriños! E a clase media... escandalizouse desa violencia gansteril... e alá foi o Quim...
"a xente cre que o BNG, ou o goberno progresista, fixo unha lei en virtude da que todas as materias ían ser impartidas en galego"... dende logo, polo menos na Coruña, os comerciantes creen que iban a meterlles multas... porque recibiron cartas con ameazas de multas, con membrete oficial, o da Mesa... non van creer que vai ser todo en galego... Se ameazas un pouco, o ameazado defendese con todo...
"El, e outros con el, renegan desta identidade natural e prefiren unha identidade non só política, tamén politizada, excluínte e destrutiva de Nós, dos galegos, profundamente allea"... cidadáns galegos somos todos. Por empadronamento, polo carnet da Seguridade Social, porque son galegos os que viven e traballan en Galicia, falen o que falen.
As clases medias cidadás, inda que voten ao PP, son galegas, porque pagan os seus (cativos) impostos en Galicia. E só queren vivir tranquilos...
Os patróns do Náutico de Vigo, os que queren que os traballadores falen con eles só en castelán, e se non... arreando... son os que traballan contra o galego... eles sonche os violentos... o resto, non... as clases medias cidadás sentironse agredidas (sí, a propagando do PP axudou, pero foia indefinición no seu apoiodo bipartito o que fixo que votaran en masa ao PP.
Non atacan, os comerciantes coruñeses, defendense... os patróns atacan... a confusión nesto, a confusión que rezuma este artículo, pareceme totalmente fora da realidade galega... e polo tanto, politicamente, segue a afondar no mismo suicidio do bipartito...
¡Canto gustarille a Feijoo9 leelo!
Olvideime de poñer o enlace no meu anterior (e longo) comentario, ao casa da "independencia" do Val de Aran de Cataluña. Ai vai:
http://nacionalismodeandarporc...
Despois do fin se semán, volvo a leer o artículo, volvo a asombrarme do pouco aprendido delas. O victimismo rampante segue. Volvo a comentar...
- “Somos galegos de forma natural, biolóxica e cultural, humana. Porque non se nace só ser humano, sobre todo nácese madrileño, irlandés, galego”..... ¡Home! Entón non se nace ser humano... haiche algunha diferencia entre “ser humano” e “ser galego”... ¿cal será? ay, mi madriña...
“o galego é o noso idioma propio e a nosa marca cultural, o galego brota de Galiza como a auga dunha fonte, isto é a realidade”.... Excepto en Ferrol, donde é o castelán o que brota coma a auga na fonte, logo os ferroláns ¿non somos galegos?
“Integrarse é un acto de respecto e de amabilidade para quen nos acolle, é algo case que obrigado”… e Castelao ¿integrouse en Arxentina? ¿Obligarono?
“Todos os galegos e galegas que guían a súa vida en castelán fano por motivos políticos, consciente ou inconscientemente.”... Ou porqué é a súa lingua materna... e falano por iso... incoscientemente... nas cidades...
“modificar a súa identidade natural para adoptar a identidade política que o colonizador lle impón: “ti non es como pensas, es como eu che digo, a túa natureza é outra”... ¡Home! Os ricos impoñen a súa lingua...
Ouseña, hoxe en Cataluña, os inmigrantes galegos, andaluces, arxentinos, teñen que adoptar a identidade politica que oricachónb lle impón, igual que os señoritos das cidades impuxeron a súa identidade aos campesiños galegos... mira ti, que avance.
“O Partido Popular, ao que pertence o noso presidente (marcado como galego nos seus apelidos), encarna a negación do Nós e o enxalzamento do outro.”... entón, os votantes do PP non pertecen ao “NOS”, ouseña, ¿son galegos de segunda división? ¿En caso de que Galicia se independice, terán que facer un xuramento de galeguidade, e pasar un exame de galego para tere a cidadanía galega?... ay, mi madriña... a voltas co Volk, con Nós...
Ese NÓS... e feixismo... dende logo... a estas alturas...
Raimundo, mundo, mundo, que te atrpalhas: Quem nos mete a "TODOS los espaÑoles" no seu saco é o Rajoy e o Asnar. Feijó e os seus amigos, para além, metem-nos aos galegos TODOS no seu saco. Por favor, dá a entender que és pessoa humana e razoa um pouco.
#22 agil, por favor, nacemos homes o mulleres, europeos, españois, galegos, ferroláns, galegofalantes ou castelánfalantes, ricos ou pobres, de cidade ou mariñeiros, tontos ou listos, altos ou baixos, sanos ou cun unha enfermidade crónica, chistosos ou serios, guapos ou feos, cantarins ou non...
Pero nacemos cos mismos dereitos, a non sere discriminados pola raza, pola lingua, polo orixe, pola fealdade física, pola enfermidade, pola pobreza... por nada... sexas de donde sexas... vivas onde vivas... teñas o NÓS que teñas...
Os dereitos humáns dos ferroláns, dos galegos, dos españois... todos iguais... todos libres (E as veces, fraternos... inda menos)
14/5/09
El feismo... el ladrillo... es ahora la identidad de Galicia

"Pablo Gallego muestra la evolución del paisaje de Galicia en los últimos 80 años (...)
Para llegar a Galicia y a sí mismo el profesor de arquitectura y fotógrafo Pablo Gallego Picard desanduvo los tiempos. Buscaba su identidad, "irreconocible en el mensaje de los medios". Buscaba esa Galicia en bruto, "bucólica, salvaje, virgen y relacionada con la tierra que nos han estado vendiendo con fines turísticos". Y se encontró el vértigo que da lo nuevo. El sobresalto que produce descubrir la imagen distorsionada de uno mismo. (...)
Para su empresa identitaria Gallego se colgó la cámara, recuperó de los archivos del CGAI (Centro Galego de Artes da Imaxe) el primer documental del que se tiene noticia sobre el paisaje gallego, rodado en 1929 por Luis R. Alonso para la Exposición Iberoamericana de Sevilla, aunque no llegó a proyectarse, y le puso el espejo. Gallego rodó milímetro a milímetro, 80 años después, la cinta de Alonso. Se embarcó en el mismo viaje, atrapó las mismas vistas, con la misma toma, a la misma hora y en el mismo lugar. Pero le puso color. Finalizado el trabajo, el autor no sabría decir con precisión qué es Galicia. "Algo universal, quizá bastante similar a Extremadura", concluye evidenciando que cualquier parecido de la fisonomía del territorio consigo mismo es imposible.
"Yo no estaba a gusto con Galicia; no estaba a gusto con esa Galicia que me contaban y no me la creía, pero hemos llegado a buen término", explica la reconciliación con su país, consigo mismo, fruto de este periplo a la inversa para buscar razones.
Gallego buscó sus raíces y sólo encontró horizonte. Pero no se queja. "Entiendo por qué estamos donde estamos", justifica tras haber levantado acta notarial de la adulteración del paisaje; después de haber hecho "una postal de la postal" con la que Alonso había inmortalizado la Galicia perpetua que, en su opinión, aún nos persigue. (...)
Gallego cree que la identidad está relacionada con el paisaje, que es "el que proporciona la singularidad, la idea de país". Y la memoria es "el acto de rebeldía fundamental para encontrar las raíces y aceptarse". (...)
Es sólo, opina el autor, el reflejo de nuestra imagen en el espejo y las consecuencias de ello. "Lo único que queda del pasado es el horizonte", sostiene Gallego. Y eso es lo que muestran las imágenes: una línea de montañas imperturbable al paso del tiempo que delimita un país idéntico a cualquier otro, y alejado del que fue, en su interior.
El descubrimiento de la nueva identidad se refleja en la exposición no sólo en la contraposición de las imágenes. "Lo único que pervive y nos vincula al pasado es el horizonte y, sin embargo, no lo valoramos", puntualiza. Gallego decidió buscar su pasado colectivo cuando regresó a su tierra tras años de formación en Londres, primero, y después en Nueva York. "Cuando volví, empecé a comprobar que nada era lo que me contaban; Galicia no se correspondía con lo que decían de ella". Y tuvo que buscarla." (El País, ed. Galicia, Galicia, 13/05/2009, p. 8)
10/4/09
La identidad ferrolana
#3 hai 13 horas e 48 minutos Raimundo [Valora este comentario Positivo -5 Negativo]
Pois sí... "Precisamos que o alumnado dos centros de ensino medio con maioría galegofalante se organice á marxe de sigla ningunha para dicir alto e claro que..." ¡¡¡ QUEREMOS O PLAN BURELA !!! ... ¡¡¡ QUEREMOS SER TRILINGÜES !!!
Dacordo... si señor...
Inda mais... "chegou a hora de mostrar que son os dereitos de cada unha das persoas –tamén as que falan castelán e asumen a cooficialidade- os que están sendo atropelados"...
Si señor, os dereitos DE CADA UN dos ferroláns castelanfalantes atropelados nas oposicións da Xunta nas que esixen responder en galego. Hai que protestar ¡¡ OS MESMOS DEREITOS EN GALICIA QUE EN FERROL !!
Ferrol, fundado no século XIII por Afonso VIII de Galiza e León, berce da revolución máis importante de toda Galiza, e comezo dos Irmandiños, postrada e arruinada por Felipe II de España, tiveches a honra de dar fillos como Roi Xordo, Vicetto ou Ucha Piñeiro e mala sorte de acoller a un fascista como Franco Bahamonde,
Que queda daquela cidade galega, daqueles galegos que na periferia de Ferrol resistiron á cultura allea dos militares españois ou españolizados aos que se lles concecia casa e dereitos no centro?,
Que queda daqueles galegos que mantiveron a súa diginidade nacional aínda cando eran repudiados, denostados sendo reservados para os peores traballos?
Que queda daqueles galegos aos que se lles atendía se falaban en galego?, isto lembramolo moitos, e era moi duro.
Onde están aqueles galegos que foron humillados e ninguneados polos militares foráneos ou "foraneizados" castelán-falantes?
Algúns como Raimundo, están a esquecer isto e a defender aos que sempre os humillaron.
Que queda daqueles galegos aos que NON se lles atendía se falaban en galego?, isto lembramolo moitos, e era moi duro.
#16 hai 1 hora e 26 minutos Raimundo
#6 e #7, eurico, que queda de aqueles campesiños que pra facerse obreiros tiveron que aprender o castelán porque os libros estaban en castelán...
Que queda de aqueles obreitos e campesiños que aprenderon en castelán as ideas anarquistas, as ideas internacionalistas, socialistas... e pensabano que o galeguismo erache unha cousa de señoritos.
Que queda dos obreiros e campesiños que fundaron sindicatos pra opoñerse aos patróns (castelánfalantes), tamén falando, escribindo en castelán...
Que queda dos mariñeiros da Armada, no 1936, que se fixeron cabos falando en castelán, e en castelán quitaronlle os barcos aos oficiales franquistas que tamén falaban en castelán...
Queda que hoxe os traballadores ferroláns castelánfalantes quedan discriminados nas oposicións da Xunta de Galicia (que esixan facerse en galego), coma antes os galegofalantes aos que se lles esixian o castelán pra aprender un oficio. A mesma discriminación.
Así que... "Que queda daqueles galegos aos que NON se lles atendía se falaban en galego?"... Quedan traballadores (ferroláns e doutras cidades), aos que non se lles deixa traballar na administración ds ¿súa? terra... discriminados pola súa lingua... a mesma discriminación...
27/1/09
Las señoras de Lugo que olvidan el gallego, también son gallegas ¿o no?
Tendremos estampas de una señora de Vigo, un señor de A Coruña o de Santiago que siente angustia porque sus hijos se ven inmersos en un mar de gallego, ¡como si no estuviésemos en Murcia! Una señora con tienda en Lugo que contará su experiencia: "Yo antes, como venía de la aldea, hablaba mucho gallego, pero ahora, desde que vivo en Lugo, se me quitó". No, no lo hemos soñado, lo hemos leído.
Y nuestros ojos volverán a ver y nuestros oídos a oír tales milagros: personas que echan fuera al demonio y abrazan la lengua común. Métodos para ser gallego sin que se nos note. Bálsamos para blanquear la piel como Michael Jackson." (SUSO DE TORO: El circo de Telemadrid. El País, ed. Galicia, Galicia, 25/01/2009)
Y esa señora de Lugo ¿se la inventa Telemadrid? No, pero... al parecer de Suso de Toro, no es gallega. Como no siente los colores, no nos representa (y menos ante Telemadrd). Pero existe, así, ¿Qué hacer con ella? ¿Silenciarla? ¿Censurar su testimonio? Para seguir soñando que todos somos como quiere que seamos Suso de Toro...
El esperpento capitalista, el fascista...
El teatro de Valle transforma los personajes, basados en personas reales, en figuras exageradas y esperpénticas, pero estos días vemos cómo en la corte de la comunidad de Madrid presidida por esa reina castiza sus protagonistas se comportan así, de forma esperpéntica. Hicieron de esa comunidad no una república bananera, sino un reino churrero. No quiero imaginar que algo así, la mitad de así, ocurriese en Cataluña, País Vasco o aquí. No lo quiero imaginar, pero deberíamos imaginarlo: lo que dirían de nosotros." (SUSO DE TORO: El circo de Telemadrid. El País, ed. Galicia, Galicia, 25/01/2009, p. 3)
¡Hombre! Igual que pasaba en la "corte" de Fraga, con narcotraficantes y todo. Unos tienen buena prensa, los ricos, y mala prensa los demás, los pobres, nosotros los gallegos, los castellanos, los gitanos, los inmigrantes.
En Madrid reina el capitalismo (la lucha por tener los recursos de Caja Madrid) como reinaba en el "reino de Fraga", igual que en Cataluña (la lucha de los ricos por impedir el reparto de la riqueza -trufada en identidad- con los inmigrantes), y en el País Vasco... el fascismo (el asesinato del contrario de todos los días). Hay esperpentos donde elegir, desde luego...
16/12/08
E o teu país normal? (Galicia)
#40 hai 10 horas e 3 minutos Raimundo
Un país normal no que os mariñeiros indonesios gañen igoal cos galegos, e os galegos e os indonesios sexan os donos dos seus barcos, e non os Condes de Pescanova.
Un país normal no que os berros feixistas (do Secretario Xeral Da UGT catalana, Joseph María Álvarez) dicindo que os traballadores españois (madrileños, asturianos, galegos, extremeños, débenlle 23 euros aos traballadores cataláns (nin mais, nin menos, e os empresarios madrileños, galegos, cataláns... nin aparecen) sexan calados polas voces dos traballadores de todo o mundo.
(Por certo ¿canto lle deberían os traballadores cataláns aos traballadores alemáns, entón?)
Un país normal no que os pobres non teñan que loitar contra outros aínda mais pobres... por 23 euros.
-Enlace ao sindicalista feixista:
http://www.josepmariaalvarez.o...
-Enlace ao traductor catalán/español (non atopei un traductor catalán/galego):
http://www.opentrad.com/
Un país normal que teña dereito a decidir, por votación da cidadanía, onde se gastan os cartos dos presupostos. Así veríase: Cidade da Cultura, 6 euriños pra os cafés.
Un país no que os mestres de vasco non pidan facer os exámenes en español (EL DIARIO VASCO, 25/9/2008), ríndose polo baixiño, porque "a plaza é a plaza, de por vida, o vasco é moi dificil, e a nacionalistas non nos gana ninguén... je, je.
Un país con un pouco de vergoña... da normal
O país que desexamos os galegos gozará de escribir e falar galego. Da colaboración entre as diferentes "comunidades" para potenciar os nosos desexos. Desexos de poder escoitar o ruido do vento pasar a través do millo, da auga silbando entre os penedos e o fondo un son a gaita. Este país terá os mellores cascos históricos reconstruídos, a mellor formación, o uso con coidado da tecnoloxía, as rúas máis limpas, o respeto entre nós... Isto só está a comezar, cada un ten un pensamento diferente pero hai un polo menos no que estamos decidos a levar con nós ata a morte: Amar a Galicia e querer para ela o millor.
Quizais non todo sexa poñer barreiras nin obligacións. Quizais sexa máis quita-la venda dos ollos e ver que xuntos podemos ir cara adiante e que un só non vai cara ningures.
O meu País Normal é un onde non haxa españolitos que aldraxen ós que non se odian a si mesmos coma eles, que cren que falando a lingua do país colonizador son mellores, e os que falan a lingua materna, non somos ninguén.
#12 8/Decembro/2008 mansdodemoO meu país,é o que é:GALIZA......,enchida de problemas sen solventar,co idioma sen afincar,coas empresas,caixas de aforro,políticos etc,etc,.....facendo o que lles peta.Con falta de respeto polos demais,cun machismo moi arreigado.Sen estatuto de autonomía,e as normas da constitución sen avanzar, e con perigo de ir cara atrás.
Eso si,coa terra máis doada do mundo,con xente boa, e cuns productos de mar e de terra ,imcomparables....
Pero eu soño.......con todo o que non temos, e o que deberíamos ter.
um país onde o galego seja algo máis que um mero idioma, onde os costumes sejan motivo de satisfacçom. um país onde nom faga falha erguer a voz para decir que um/umha é galego/a...um país onde tería acolhida calquer pessoa que respete Galiza...um pais con toda a súa potencialidade económica, cultural, turística e humorística desenrolada, um país onde nom ter que me estranar por ser como som e me sento...
#45 hai 1 hora e 50 minutos lugrisUn Pais que non tivera vergoña da súa lingua, que non se pensara inferior un pais que non é nin español nin portugués é galego da Galiza.
Un país onde a xente sexa consciente da súa historia, onde as estatuas históricas decoren as cidades e vilas, onde podamos ver aos nosos escritores, máis tamén aos nosos reis, campesiños, libertadores e ilustres. Un país que non se esqueza dos seus símbolos nacionais históricos nin da súa identidade, un país como calquer outro, baixo unha única bandeira, a galega.
25/9/08
Mal asunto, cuando las razones de los patronos son más reales que las de los trabajadores (obnubilados por el argumentario nacionalista)
Dice el Club Financiero de Vigo: "Hace meses que los analistas advierten que España lo pasará mal… Frente a esto, la fragilidad con que España ha de enfrentarse a la situación internacional se incrementa con el endémico y persistente problema territorial que, como el CFV lleva años denunciando, está debilitando no sólo las estructuras del Estado y provocando desequilibrios internos, sino que tiene efectos sumamente perniciosos a la hora de elaborar, con visión de Estado, una política presupuestaria que permita afrontar la crisis con eficacia, lejos de intereses regionales, donde la máxima de '¿qué hay de lo mío?' quede, aunque sea por una vez, aparcada.”
Y contraargumenta el sr. Baamonde: “Este lenguaje de empresarios no expresa una visión de Estado, sino su difamación. (…) Es un lenguaje no sólo deplorable en un club de empresarios, sino que parece encerrar cierto tono de advertencia a las instituciones. Sus raíces ideológicas muy bien las podría encontrar uno en la derecha española de siempre, en Calvo Sotelo o en el Aznar de la segunda legislatura, por no entrar en más honduras.”
Sí, es el lenguaje de la derecha, pero en este caso solo amenaza con una campaña de relaciones públicas para conseguir un cambio en la financiación autonómica. Desde el PP, naturalmente.
Pero ¿De parte de quién está la razón? El modelo actual de financiación ¿Puede agravar la crisis en Vigo, Galicia, España? Que es lo que vienen a decir estos patronos. Esa es la cuestión. Sigamos:
“Lejos de hacer un análisis inteligente de la crisis mundial, en la que ha tenido tanto que ver la agresiva desregulación de los mercados financieros, o mostrar las causas de la falta de competitividad de la economía española, enzarzada en una burbuja inmobiliaria que creció al amparo de bajos tipos de interés, el club de los empresarios vigueses se limita a señalar, con acre reduccionismo, lo que, a su juicio, está en el origen de todos los males de España que no es otra cosa que lo que ellos denominan, con eufemismo tecnocrático, "el problema territorial".
Bien, el sr. Baamonde aclara que la crisis ha sido creada por los banqueros de la derecha (siempre viene bien recordarlo), pero persiste el hecho de que esta misma crisis puede ser agravada en España por el sistema de financiación autonómica (defendido por los nacionalistas del PNV, de CiU, por la derecha, con algún añadido tardío, el PsC). O sea que una derecha (capitalista) estatal (de Vigo) frente a una derecha (fascista) nacionalista (vasco-catalana) ¿Todo queda en elegir una de las dos? ¿Los trabajadores no tienen postura propia? Sigamos:
“Del mismo modo, no puede dejar de señalarse que existe una correlación entre el milagro económico español y el Estado de las Autonomías… La pujanza de los últimos treinta años es producto, también, del dinamismo "territorial", que no sólo es un problema, sino también factor de crecimiento.”
¿El Concierto Vasco es un factor de crecimiento? ¿De quién? Pues del País Vasco, no de Vigo ni de Galicia. Y el Nou Estatut catalán lo será de Cataluña, pero provocará una menor financiación de Galicia, a lo que lógicamente, estos patronos se oponen, porque tendrán menos ayudas que exigir a
¿Y el crecimiento de estos años no será debido fundamentalmente a la entrada en Europa, a sus subsidios, a sus mercados? En las capitales autonómicas se crearon pequeñas burbujas inmobiliarias, y se arreglaron algunos desaguisados administrativos, y se crearon otros. Y se aumentó el número de funcionarios, himnos y banderas. Y se despilfarraron los ingentes fondos europeos ¿No los habría repartido mejor la administración central, o una administración descentralizada, sin los desequilibrios políticos que provoca el estado de las Autonomías?
“Y aquellos que practican formas modernas de lerrouxismo hacen pinza con los que, en el otro extremo, ponen en tela de juicio un sistema político sin el que no puede haber estabilidad social y seguridad jurídica, dos condiciones del crecimiento.”
Son patronos del PP, así que el insulto de lerrouxistas les hará gracia. Por cierto, el lerrouxismo fue un movimiento muy sentido por amplios sectores de los trabajadores barceloneses, contrarios a sus señoritos nacionalistas. No es un insulto para un demócrata. Sí para un nacionalista, que no es lo mismo, por lo que se ve.
El sr. Baamonde confunde el argumentario nacionalista con el demócrata, consiguiendo el asombroso resultado de que los patronos del PP de Vigo defiendan posiciones estrictamente democráticas, por medios democráticos, en comparación con los postulados nacionalistas, defendidos por un inteligente, demócrata y excelente profesional, que no se da cuenta de la gravedad de que sea él quién cae en acusaciones proto-fascista. Cousas veredes. Lo que es el nacionalismo.
“Bajo capa de preocupación por la crisis, lo que ese texto pone en cuestión es la democracia, precisamente tal como los españoles se la han dado a sí mismos.” (ANTÓN BAAMONDE: Club Financiero de Vigo. El País, ed. Galicia, Galicia, 23/09/2008, p. 4)
Pues no. La preocupación es la de la crisis, la de ganar menos dinero, dejar de ganarlo, o incluso perderlo. Son patronos, y eso es lo que les preocupa ¡Un poco de seriedad! Si acabando con la democracia fueran a ganar más dinero (como los March, apoyando a Franco) ¡Claro que atacarían la democracia! ¡Y a los derechos de los trabajadores más de lo que lo hacen! Pero no es el caso.
Les preocupa que se corte el proceso de redistribución (democrática) de la renta entre todas las autonomías, y se instaure otro que traiga menos dinero a Vigo (cosa de la que, increíblemente, no parece darse cuenta una persona tan inteligente y comprometida con el pueblo gallego, como el sr. Baamonde). Los patrones están más cerca de defender posturas democráticas que los nacionalistas. Mal asunto.
Y acaban los patronos vigueses pidiendo:
“Desde hace años, el Grupo Economía y Sociedad, del que el Club forma parte, reclama pactos de Estado entre los dos grandes partidos nacionales para asuntos estratégicos que afectan al país. Y no tenemos ninguna duda de que crisis y financiación autonómica son asuntos estratégicos.” (Club Financiero de Vigo)
Algo perfectamente lógico para cualquier demócrata que opine que el Concierto Vasco y el Nou Estatut atentan contra la igualdad de todos los españoles. Los patronos vigueses piden una maniobra parlamentaria, legítima, y hasta exigible. Para una mejor financiación de todos.
Mal asunto cuando la democracia queda en manos de los argumentos de los patronos, muy malo…
21/7/08
El paisaje gallego, como la identidad, desapareció... al degradarse con los eucaliptos, con las urbanizaciones, con el nacionalismo (de ciudad)
"A nosa paisaxe xa non se corresponde coa nosa identidade cultural"
Un curso de verán da Universidade de Santiago profunda nas diferenzas entre a nosa paisaxe e a percepción que temos dela.
'Noutro tempo a nosa paisaxe agraria tradicional era a máis fidedigna expresión da nosa identidade', di Roxelio Pérez Moreira, director do curso de verán que está a tratar este tema en Monforte de Lemos. Se reparamos na historia, o nacionalismo atopou na paisaxe un dos símbolos máis claros de diferenciación, de igual xeito que as particularidades paisaxísticas foron recreadas polos intelectuais. En contraposición, esa imaxe ideal está cada vez máis afastada do país real.
Roxelio Pérez proponnos un exemplo: 'se buscamos no noso imaxinario unha estampa que reflicta unha paisaxe do monte galego acudiríamos a unha Galiza boscosa, con especies autóctonas como carballos ou castiñeiros. Sen embargo, máis do 70% dos nosos montes defínense por árbores ben diferentes a estas'. A urbanización, os cambios de uso da terra, as diferenzas no manexo do entorno... mudaron xa a imaxe real da nosa paisaxe.
Ollada identitaria
Outra cuestión é a conveniencia ou non de mudar esta percepción. O debate queda aberto: ¿deberiamos identificar a Galiza cunha imaxe de tendidos eléctricos, novas urbanizacións, galpóns, e adosados? Pérez Moreira asegura que a real é unha paisaxe caótica e de difícil lectura e que os cambios no territorio foron tales que non houbo unha evolución, senón degradación. A súa asunción tería consecuencias, se cadra para potenciar unha maior preservación da paisaxe tradicional, ou se cadra, non tería este efecto." (ROXELIO PÉREZ, PROFESOR DE EDAFOLOXÍA. Vieiros, 21/07/2008)
8/7/08
Nuestra identidad gallega, la caballuna. Pues vaya....
2/7/08
Zuzo de Toro, marcando estilo beatle, con reesultado friki
13/5/08
Los de la ciudad y los de la aldea no se entienden


¡Un baño de realidad! Más vale tarde que nunca...
Otra cosa son las relaciones actuales con Navarra y País Vasco (relaciones de sumisión, de los pobres a los ricos), y en el futuro, si prosperan las propuestas de Montilla, con Cataluña, Baleares, Valencia etc (por lo mismo). Entonces sí que habrá que replantearse las relaciones entre la España rica y la España pobre.
22/4/08
El pulpo es rico. El polbo suena a polvo, a sucio, y no se le puede llamar así a un alimento. No, si se vive de eso.
“Pulpo contra polbo en O Carballiño. El ayuntamiento orensano rechaza la denominación oficial 'Festa do polbo'.
¿Pasarán las tradicionales pulpeiras a ser llamadas polbeiras? O Carballiño, la tierra pulpera por excelencia, la que le ha dado fama mundial, la que vive del negocio á galega del sabroso animal marroquí -los profesionales ya no trabajan el de la ría-, comienza a atragantarse con el dilema lingüístico.
Pero la tradicional Festa do pulpo de O Carballiño pasará a ser Festa do polbo en la documentación oficial. Subvención obliga. Y los carballiñeses se han enredado en una polémica lingüística que encuentra adeptos para tres posibles variables: en perfecto gallego, en perfecto castellano o en el castrapo que le ha dado fama internacional. E ingresos. (…)
"O hablamos en castellano o en gallego, pero no podemos hacerlo a medias, no podemos tenerle miedo a nuestro idioma". Y este defensor de la denominación polbeira pone un ejemplo de por dónde van los tiempos. "En el 90% de las camisetas de la fiesta que nos ponemos los de las peñas estampamos todos polbo", aunque también reconoce que casi todo el sector se refiere al cefalópodo como pulpo. "Pero por una costumbre que hay que cambiar: no se puede machacar el idioma. Además, a los chinos o a los ingleses, les da igual cómo le llamemos", razona.
18/4/08
Nuestros señores, los suevos
Hay vida después de Fraga y el fraguismo. Necesitamos un relato nuevo, esta vez tenemos que escribirlo aquí nosotros. Para contarnos quien somos. Y que en esa imagen, nos veamos con nuestros defectos y virtudes, pero con dignidad.” (SUSO DE TORO: Una nueva imagen. El País, ed. Galicia, Galicia, 16/07/2007, p. 32)
Por tanto, sus sucesores, los explotadores (y asesinos) franquistas, los que se cansaron de matar, también son “nuestros”, cronológicamente. Tan gallegos como la reina Joanna. Lo que es confundir señores con campesinos.
4/4/08
¿Tendrá que tocar la gaita todo dios?
“Un total de 115 concellos comprométense a reforzar o carácter galego das festas.
3/4/08
O eres un empleado o eres gallego. O eres del Bloque, y das coba a Ibarretxe, o eres un traidor, si das coba a Caldera
“Más que valorar la presencia de políticos nacidos en Galicia en el poder central -siempre los hubo-, la clave está en comprobar si esos dirigentes actúan en defensa de los intereses de Galicia o, por el contrario, desempeñan el papel de empleados en Madrid. (…)
El problema es la capacidad de decisión de todos ellos en clave gallega, algo que aquí se estila tan poco y que, en cambio, forma parte del manual de navegación de cualquier político del PSC, por poner un ejemplo del partido que gobierna, que es al que más hay que mirar en estos casos. (…)
Ahora que el BNG de Anxo Quintana habla el mismo lenguaje de Artur Mas o de Íñigo Urkullu -más bien habría que decir Josu Jon Imaz, pero no está- es también un momento ideal para comprobar hasta dónde llega el proyecto del PSdeG en clave de país…” (El País, ed. Galicia, Galicia, 02/04/2008, p. 4)
¡Sólo nosotros "somos" Galiza, sólo nosotros representamos la "pureza" gallega! Sólo el Bloque, independientemente de los votos, es gallego. Los demás, la inmensa mayoría no ¿Qué seremos, señor? Pues mileuristas.... y de Madrid (Bueno, por lo menos en Madrid hay mejores sueldos, y mejor trato).
Y tenemos que aprender de nuestro aliado, el PSC, el que obliga a los hijos de los charnegos gallegos a estudiar en la lengua que no dominan, en catalán (ni en gallego, ni en castellano). Total, de siempre hubo fracaso escolar entre ellos. ¡Por lo menos que hagan bulto en las estadísticas de mejora del uso del catalán!
Tenemos que aprender de Urkullu la manera de acarrear dinero a ETA, y a diseñar Conciertos para que los trabajadores vascos vivan un poco mejor, a costa de los trabajadores gallegos. Eso es lo que hay que aprender para ser un buen gallego. Pues si señor, todo un demócrata.
13/3/08
¡¡ As ondas son nosas !! E son as mais grandes...
Las olas gigantes de Galicia causaron los destrozos en su avance por el Norte peninsular.
Las ondas impactaron con una fuerza similar a la de un coche a 90 kilómetros por hora. (El Faro de Vigo, 13-03-08)
6/3/08
¡Arre demo! ¡Más inspectores de la Xunta! ¿Para vigilarnos el autoodio?
13/2/08
Es lo mismmo Franco que Zapatero ¡Vaya ojo! El de Suso de Toro
¿Es muy distinta la relación política con Galicia de esos ministros o responsables y las de otros ministros o gobernantes anteriores que también habían nacido en Galicia e incluso presentado a elecciones por Galicia? Sí, Franco era gallego, y su ministro de Información y Turismo, Fraga Iribarne, y Pío Cabanillas y Gonzalo Fernández de
(¡Hombre! Por esos pasillos también paseaban lo industriales vascos y catalanes, los que le pagaron la guerra, y ¡Claro! obtenían mejores prebendas para ellos. Sobre todo pedían respaldo policial para matar de hambre a los trabajadores gallegos, charnegos y maketos... para enriquecerse enormemente ¿Y también a Cataluña y al Pais Vasco?)
