Pitusa Ponce, de Nou Barris acull (Acoge) de Barcelona: “Y después te encuentras con paradojas terribles, como el inmigrante que ha conseguido sus papeles y entonces dice: ‘Ya somos muchos; habría que cerrar esto’. Lo puse a caer de un burro. Fue lo más fuerte que me pasó” (El País Semanal, 21/01/2007, pp. 58)
Entrevista a Viviane Barbot, inmigrante política haitiana, diputada de Bloque Quebequés en Canadá:
“P.- O recoñecemento do carácter nacional de Québec levantou as protestas dos pobos autóctonos, que levan anos tentando que as súas demandas, no que se refire a reclamación de terras e poderes, sexán tamén atendidas. Os seus representantes critican o suposto trato de favor que, con medidas como esta, se lle está dispensando ao Québec ¿Ata que punto son xustas estas críticas?
R.-O Québec recoñece desde hai moito tempo os dereitos das primeiras nacións (nome con que no Canadá se definen os pobos autóctonos asentados no territorio desde antes da chegada dos colonos europeos), coas que temos asinado numerosos convenios e tratados, de nación a nación. Que se nos recoñeza agora como nación non ten por qué ser motivo de preocupación para as comunidades autóctonas coas que compartimos o territorio. Non se trata tampouco de minimizar os problemas nin a importancia que poidan ter as primeiras nacións. O feitode que Canadád recoñeza o Québec como nación é un problema máis para os autóctonos, que levan tamén moitos anos reivindicando os seus dereitos (frente ao goberno federal), e que é certamente un problema mayor que o goberno do Canadá se nega arranxar.” (Tempos Novos, nº 116, Xaneiro, 2007, pp. 45.)
Ese territorio que comparten ¿Es quebequés… o es de los indios?
Y Carod….
No hay comentarios:
Publicar un comentario