31/12/09

El Club Financiero de Vigo y Carod quieren lo mismo... despedir a los trabajadores gallegos que no hablen catalán, o castellano...

(traductor gallego-español)

Comentarios al artículo de Xavier Iglesias: O galego nas empresas (Vieiros, 28/12/2009)

#3 hai 2 dias Raimundo

Pois sí, os do Club Financiero de Vigo queren facer co galego o que fan os cataláns co español... e o razoan nunha publicación que non tivo a sona que merecía...

Porque de ai ven o perigo para o galego... Chámase 'política. lingüística. Una visión empresarial' (enlace abaixo)

Enlace ao panfleto do Club Financiero:
http://www.clubfinancierovigo....

#7 hai 1 dia bertus

Raimundo, levas xa polo menos un ano dando a chapa co mesmo disco raiado. Hai que confiar, logo, segundo dis, na ética persoal dos empresarios e non na forma do dereito? Iso non é defender a liberdade senón o principio despótico que se rexe pola máxima de que "as cousas van ben se o déspota é bo" (Marzoa.) Non, hai que IMPOÑER o dereito –que é sempre coactivo- pra que haxa liberdades.
Hai que ler máis a Kant e Marzoa para non se deixar influír tanto pola demagoxia mediática. (Se é que estamos aínda a tempo e non é xa que sodes, irremediablemente, a mesma cousa, un e o mesmo, indivisible e inmutable.) E cambiar a tocata de cando en vez, que xa cha temos moi oída.

#9 hai 1 dia Raimundo

E despois le o informe do Club Financiero de Vigo, moi atentamente (que é do que falamos), porque a súa argumentación é a que estase a usar polo PP...

É moi curioso, poderíase dicir que collen os argumentos do Carod a favor do catalán, e danlle unha revirivolta para poñelos a favor do castelán en Galicia...

Moi sutil... tamén deberon de ler a Kant...

#10 hai 1 dia bertus

Hai linguas oficiais? Pois hai que actúar conforme á forma do Dereito e deixarse de retrónicas despóticas.

#11 hai 1 dia Raimundo

Nos paises bilingües... con duas, ou tres, linguas... oficiais, cooficiais, as dos emigrantes...

En Europa, os nenos aprenden as duas, ou tres linguas... sen multas, sen pistolas... na escola...

Sen retrónicas despóticas, as das pistolas, as das multas... sen as retrónicas do Carod, sen as retrónicas do Club Financiero de Vigo...

En liberdade... como en Europa, como no modelo trilingúísta de Burela...

Se elos fano ¿nós non habemos poder?

#12 hai 1 dia bertus

Confiar na bondade dos empresarios é seguir o principio despótico. Defender que se pode matar unha lingua, un animal, unha especie ou persoa en nome dunha liberdade fundamentada non impositiva e coactivamente -e, polo tanto, no eido do ético e non no do Dereito- é defender o despotismo. O Dereito é coactivo sempre, por definición. Reducilo a unha cuestión ética é de déspotas. Amais es hipócrita porque se non queres que se regule legalmente (e, polo tanto, necesariamente coactivamente sempre; aquí, en Cataluña en Europa ou onde for que imperase a Lei e o Dereito) o uso das linguas en establecementos públicos, deberías comezar polo castelán, que é o que máis imposto está.

#14 hai 4 horas e 3 minutos Raimundo

#12 bertus, o que queren impor o Carod, o Club Financiero de Vigo é a discriminación... eiquí, alá... cunha lei na que vanlle meter 3.000 euros de multa a quen contrata a un traballador (galego, sudamericano9 que non saiba atender en catalán... (enlace abaixo)

Por tanto, darase o caso de que unha empresa galega en Cataluña (e, ¿por qué non? Propiedade dun dos do Club Financiero de Vigo) teña que despedir a un dos seus traballadores galegos, por non falar catalán.

Por tanto, poderían dicir os do Club Financiero de Vigo: “Se teño que despedir a un traballador galego que non fale catalán, en Cataluña ¿Por qué non vou poder despedir a un traballador galego que non fale castelán,en Galicia?… ¿Pola distancia? O dereito é o mesmo…

E poden seguir argumentando… “se o Bloque apoia ao Carod, ao Mas, en que se poida despedir a traballadores galegos en Cataluña, por non saber catalán… tamén estarache dacordo en que eu poida despedir traballadores galegos, nas miñas empresas de Galicia, por non saber galego"… porque é o mismo… despidese por non saber unha lingua… discriminación por lingua. A mesma que queren impor os republicanos americanos, os de Bush.

O dereito ¿Quen o impón? ¿A quén? En Cataluña, os señoritos, a tres millóns de traballadores castelánfalantes… en Galicia, os señoritos, a un millón de traballadores galegofalantes… That is the cosa… en Galicia, en Cataluña.

Estes do Club Financiero de Vigo non son tontos… falan do que está a pasar… e a súa posición nola podería tumbar o mismiño Kant.

O seu soño, é poder aplicar a lei catalana, apoiada polo Bloque, en Galicia… para esmagar ao Bloque… porque, din: “se o Bloque permite o despido de traballadores galegos en Cataluña ¿con qué dereito vai vir a decirnos que nós non podemos facelo mismiño en Galicia? Só cambeamos o nome da lingua aldraxada… en Cataluña é o castelán… e en Galicia o galego… o motivo do despido, o mismo, non saber idiomas…

Perfeitamente kantiano ¿ou non?

E nos ¿que imos facer? ¿Mercarlle a empresas que despiden traballadores galegos, por non saber catalán, ou por non saber castelán? Supoño que non.

¡¡ Bon ano a todos, agás aos traballadores galegos en Cataluña, que poden estar a sere perseguidos e discriminados pola súa lingua ¡!

#16 hai 3 horas e 59 minutos Raimundo

O enlace do que falaba no meu comentario #14, vai eiqui (perdon polo olvido):
http://nacionalismodeandarporc...

#22 hai 22 horas e 53 minutos bertus

Evidentemente, non é o mesmo vulnerar dereitos lingüísticos dos consumidores que comenter un homicidio, de igual xeito que non é o mesmo unha multa ca 15 anos de prisión.
Vender aspiradoras sen instruccións en castelán: multa.

#23 hai 22 horas e 4 minutos Raimundo

#22 bertus, perder o traballo... deixar de mandar cartos a familia a Ecuador... non é vender aspiradoras sen instruccións...

Non é un delito traballar sen saber catalán... ese delito foi creado polos Carod, e tentan crealo os do Club Financiero de Vigo... é un dereito que está por riba de saber ou non saber un idioma...

Un traballador está traballando... sen problemas... co acordo dos 'consumidores' que non protestan, porque entenden todos o castelán...

Pero, os señotitos fan unha lei... e ese home perde o traballo... e vai a miseria... da que estaba a salir...

E un aldraxe aos dereitos dos traballadores...

Dende logo, pos cada exemplo...

En fin... ¡Bó ano! Que xa é tempo das uvas...

#24 hai 8 horas e 17 minutos bertus

Raimundo, xa sei que es un caso perdido pero vouche contestar porque, como che teño dito, es tamén un caso paradigmático da ideoloxía dominante onde esta se pon moi inxenuamente ao descuberto.

Falas dos emigrantes desviando a cuestión pra non responder claramente a miña pregunta. Mais, inda para fuxir da verdade, introduces un tema interesante, pois, o Estado trata de xustificar, mediante a ideoloxía da que participas, a redución de dereitos dos traballadores (e non só lingüísticos, senón tamén laborais –redución de garantías: redución de salarios, aumento de horario semanal, etc.) coa introdución de man de obra máis barata so a escusa de lle dar de comer a familias ecuatorianas ou de onde for. Aínda que a falacia dos dereitos lingüísticos, seguindo o fío da túa argumentación, resulte máis claramente anti-lóxica, pois non me consta -como me consta que Montilla, emigrante, chegou a president da Generalitat aprendendo catalán entre outras cousas- que as presuntas coaccionadas propietarias do Eroski mailas libres, boas e xenerosas do Mercadona sexan familias ecuatorianas esfameadas por mor de respectar os dereitos lingüísticos.

Deben reducir, logo, os obreiros, os seus dereitos conquistados por mor dos novos emigrantes dispostos a traballar máis horas e cobrar menos?
Deben deixar aumentar a explotación a que se ven sometidos en nome do principio ético da piedade? Iso si que é aldraxar dereitos en nome do ético...

O Estado, ideoloxicamente, coma a Igrexa e ti, abéirase, hipocritamente, para manter a súa dominación de clase e colonial (dereitos laborais e lingüísticos), baixo o principio ético da piedade, aldraxando así os dereitos dos traballadores.

Tamén perden, seguindo o teu mesmo fío discursivo, inda que neste caso o negues, de comer familias chinesas enteiras por ter que facer instrucións de aspiradoras en castelán, pois iso, clara e obxectivamente, reduce a competividade da industria chinesa e de traballadores chineses, búlgaros, rumanos, marroquies, etc., que sexan tan analfabetos en castelán coma ti en galego, dentro e fóra do Estado. Mais utilizar esa escusa como artimaña para reducir dereitos os traballadores dun Estado é defender o principio despótico: a supresión de dereitos en nome do ético. O que ti fas -inconsecuentemente ademais cando se trata de defender o patrio español-. A imposición, sen Lei, do máis forte. A aldraxe aos dereitos dos traballadores. O común nestes días na prensa diaria.

#26 hai 1 minuto Raimundo

#24 bertus, do que estamos a falar é do galego e as empesas... non de que os obreiros portugueses lle quiten o empleo aos galegos, porque cobran menos, e traballan ata 65 horas semanais...

E así comen as familias portuguesas, e deixan de comer as galegas.... mira ti, a explotación capitalista. Dendo o principio dos tempos.

Oa emigrantes galegos (anos 60, 70...) fixeron que os salarios alemáns non subiran, e que os salarios cataláns e vascos, tampouco... e agora os obreiros portugueses, pois o mesmo... mira ti... a piedade dos empresarios... o de sempre...

Non sei de que te amilagras... nin que argumentas... ¿A "supresión de dereitos en nome do ético"? ¿Estas toliño? O úneco que hai é a explotación pura e dura...

O aproveitamento polos poderosos da desesperación dos que teñen mais fame, para estar a seguir explotando aos que estaban a salir dela... aos que podín escomenzar a facerlles cara...

¡Qué piedad do Estado español, da Iglesia, nin que lerias! Explotación do empresariado... do catalán, co vasco, do madrileño, do galego...

Vou a seguir a falar do galego e das empresas...

Vexamos... os do Club Financiero de Vigo, mailo o Carod, seguen a tentar aldraxar aos traballadores galegos, sudamericanos, pola lingua... fano así:

Collen o dereito dos consumidores a sere atendidos no seu idioma, e baseandose nese dereito (de rango inferior), queren guindarlle aos traballadores o seu dereito a non sere discriminados no aceso ao traballo pola lingua (dereito de rango superior).

Xa que un consumidor catalán ten o dereito a sere atendido en catalán, pois os do Club Financiero de Vigo, din que eles tamén teñen dereito a sere atendidos en castelán polos seus traballadores...

E a argumentación do Carod, a do Club Financiero de Vigo.

Se en Cataluña imponse o catalán en bares e tendas, en empresas... en Galicia imponse o castellano en bares, tendas e empresas...

Lóxica aplastante a dos patróns do Club Financiero de Vigo ¿ou non?

En Cataluña, ata agora, miles e miles de camareiros galegos, e sudamericanos, levan atendido perfeitamente aos parroquianos na súa lingua... porque todos entenden o castelán...

E os traballadores galegos levan falando en galego, nas empresas dos do Club Financiero de Vigo, dende sempre... porque todos entenden o galego.

Pero os patróns catalán, os patróns de Vigo... queren ter mais poder... queren que os traballadores só falen a súa lingua... a dos patróns... o catalán, o castelán... nas empresas...

Queren o mismiño... o Carod, o Mas, e os do Club Financiero de Vigo

Queren discriminalos... queren explotalos... inda mais... a ver se poden igualalos cos portugueses...

#27 hai 50 minutos bertus

Segues sen responder as miñas preguntas, Raimundo.
'seu dereito a non sere discriminados no aceso ao traballo pola lingua'. Voltamos os chineses e as aspiradoras... Así non hai debate...
Os prexuízos son incompatibles coa universalidade da Lei e polo tanto coa forma Dereito.

Vivín en Cataluña, Raimundo, e teño amigos que traballan alá na hostelería. E sei que está moito menos explotado un camareiro en Cataluña ca en Galicia. O que demostra, como veño expondo, que non é preciso, como sostés, renunciar a ningúns dereitos lingüísticos en prol de dereitos laborais, senón máis ben ao contrario: non só máis dereitos lingüísticos senón tamén máis dereitos laborais hai en Cataluña respecto de Galicia.

Tamén se demostrou neste último referendum que en Cataluña os emigrantes teñen máis dereitos políticos ca no resto de España, quen lles nega o sufraxio.

Pero, enfin, en vez de responder as miñas preguntas, sempre acabas desviando o tema cara Cataluña. É patolóxico o teu cos cataláns. Cheira algo podre.

#28 hai 1 minuto Raimundo

#27 bertus, eu tamén viaxei moito por Cataluña, e teño moitos amigos alí. Algúns sudamericanos.

Voltamos... dis que "Os prexuízos son incompatibles coa universalidade da Lei e polo tanto coa forma Dereito"... home, os prexuizos... o resultado deses prexuizos...

A discriminación... é o que e incompatibel con todo... porque é unha das bases do poder dos patróns... que é do que falamos eiquí.

E dende logo, "está moito menos explotado un camareiro en Cataluña ca en Galicia", sabeo todo o mundo... en calquera pais con industria haiche menos explotacion que nun de pais de servizos ou de agricultura... sabeo todo o mundo...

Pero non tes razón ao dicir "non é preciso, como sostés, renunciar a ningúns dereitos lingüísticos en prol de dereitos laborais, senón máis ben ao contrario"...

Porque en Galicia os camareiros sudamericanos non son multado por non falar en galego... e en Cataluña si, falar na súa lingua-nai, entendida por todos...

O que queren os do Club Financiero de Vigo e traer esas multas linguísticas a Galicia... pero, para multar a calquer traballador que fale galego, como no franquismo, como en Cataluña...

Só queren traer esa lei... así que ao negar os dereitos lingüísticos, negánse tamen os dereitos laborais... como no franquismo, como hoxe en Cataluña...

Como maña en Galicia, se os patróns de Vigo traen a Galicia esas leis de discriminación lingúística.

Esas multas en Galicia terían un efeto moi curioso... un camareiro sudamericano non seria multado, porque falaria en castelán... a lingua dos señores.

Sería multado un traballador galego por falarlles aos clientes en galego, aos patróns... como é multado un camareiro catalán por falarlles aos clientes, aos patróns en castelán... multados por falar na lingua dos traballadores galegos, dos traballadores cataláns... mira ti...

O que queren os patróns de Vigo, os patróns cataláns, é impor a súa lingua... rematar cos dereitos lingüísticos dos traballadores galegos... O mismiño ¿por qué sera? Para que teñan menos deritos os traballadores... e mais deretios os patróns... mira ti...

#29 hai 2 dias bertus

Tes amigos suramericanos? Eu tamén compartín piso un pouco tempo cun ecuatoriano e cun chileno, e tamén nos fixemos amigos: apañaron a súa vida laboral en Barcelona sen os grandes traumas e cataclismos que describes por mor do catalán.

Se hai menos explotación en Cataluña, como concordamos, hai logo, necesariamente, máis dereitos laborais. Iso contradise co que dis, de que os dereitos lingüísticos colisionan cos dereitos laborais en detrimento destes.
Anque agora falas, sen deixar de te contradicir, de que se negan dereitos á ignorancia e isto fai que tamén os laborais... Sería bo que citases xurisprudencia.

O do franquismo xa o temos falado tamén e non é así: había moitos menos dereitos lingüísticos e laborais, aquí e en Cataluña. Iso é verificable e obxectivo, póñaste como te poñas de demagogo. Fíxate ti que só o castelán era a única e exclusiva lingua oficial no territorio estatal todo (había tamén moita máis ignorancia). Daquelas augas veñen estes lodos, como se di: as resistencias de quen, coma ti, naturalizaron a imposta uniformidade do Réxime e, por contra, calquera política conforme á forma do Dereito que procurase normalizar outras linguas do Estado en partes do seu territorio se denunciase como opresora, impositiva e non sei que máis...

Pasas das multas os empresarios ás multas os traballadores.

O Club financiero de Vigo, aparte de contaren con bastantes empresarios fracasados, non ten potestade para lexislar.

#30 hai 2 dias Raimundo

#29 bertus, os sudamericanos, os galegos, todolos emigrantes apañan a súa vida laboral, con cataclismos ou sen eles...

En Cataluña haiche menos explotación que en Galicia, polo mesmo que en Francia haiche menos explotación que en Cataluña... polo maior nivel de vida... por eso emigra a xente, por iso emigraron os galegos... non ten que ver cos dereitos lingüísticos... ten que ver coa industria... cos millores salarios.

Pero se en Francia eres negro ou marroquino... e vives nos suburbios... pois estás bastante explotado... pero tiras para adiante, millor que en Marrocos...

A xurispurdencia estouchea citando... as famosas multas lingüísticas estanche na xurisprudencia catalana... que na francesa seriache imposibel... considerarianas antirepublicanas...

E no franquismo (xa sabemos como foi o fascismo), pois foi a época da imposición dunha úneca lingua, a dos señores (o castelán)...

Que mira ti, é o que quere facer o Carod... e o que queren copiar os do Club Financiero de Vigo... ouseña, revivir o franquismo lingüístico... pero o Carod impoñendo a lingua dos señores cataláns (o catalán), aos traballadores castelánfalantes de Cataluña (3 millons).

E os patróns de Vigo, pois queren impor a lingua dos señores galegos (o castelán), aos traballadores galegofalantes de Galicia (1 millón).

O de impor multas aos empresarios, é para que vaian parar ao lombo dos traballadores castelánfalantes, cando deixen de contratalos por medo as multas... quedan os de Cornellá discriminados pola lingua...

Como no franquismo... cousas veredes...

E os patróns de Vigo non lexislan, pero fan informes pra que lexisle o Feijoo, según o que din...

#31 hai 1 dia bertus

A explotación da que falamos aquí ( consistente en traballar máis e cobrar menos, sen nos meter a teorizar sobre a plusvalía) ten que ver cos dereitos laborais que ti dis que están vulnerados, sen explicar como, por causa da vulneración dun presunto dereito -á ignorancia- que ti chamas lingüístico.

Seguindo o teu razoamento, diriamos: hai máis industria, logo, hai menos explotación. (Vale, non é necesario entrar a discutir isto pró caso).
Mais eu só digo: hai menos explotación, logo, hai máis dereitos laborais.

En Francia, se non sabes francés, péchanseche moitas portas no eido laboral. Saber francés, escribilo e falalo con corrección, é en Francia unha ponte cara unha mellor situación laboral, igual que en Cataluña co catalán. Por iso tanto en Francia coma en Cataluña impoñen o ensino universal do coñecemento das súas linguas: para que os rapaces no futuro poidan ascender na escala social grazas ao seu dominio da lingua. Sexan fillos de emigrantes (coma Montilla) ou de nativos, de campesiños ou obreiros.

O que dis que fai o teu querido Carod (ti imitas o que pra ti é Carod coma un antisemita imita ao que pra el é un xudeu) na Generalitat foi aprobado varias veces polo TC e polo TS (iso é xurisprudencia e non un blog dun alucinado), polo tanto, se se atén a unha Constitución que lle outorga primacía ao castelán, calquera comparanza co franquismo é puro delirio e ganas de intoxicar.

Ala, uns agasallos de reices anticipados, cos meus mellores sentimentos:
Raimundo! Estabas alí con esa cara de apanpanado lendo na chuleta?: http://www.youtube...

A completa: http://www.youtube.com/watch?v...

#32 hai 1 dia Raimundo

#31 bertus, estamos a falar de idima na empresa... en Galicia, iso siñifica falar do informe do Club Financiero de Vigo... do seu intento de rematar cos dereitos lingüsticos dos traballadores galefalantes... ao tentar que só falen o castelán...

Un aldraxe aos seus dereitos laborais... que pasa a depender, non do seu mérito, tampouco da súa raza ou relixión, senón da súa lingua (os que non falen castelán, estarían mais no paro). E un aldraxe ao seu dereito a falar na súa lingua, entendida por todos.

Queren imporlles o mesmo aldraxe aos seus dereitos laborais que tenta o Carod... que os traballadores que non falen catalán, vaian ao paro... un aldraxe aos seus dereitos laborais, e mais un aldraxe ao seu dereito a falar a súa lingua, entendida por todos.

E seria constitucional, o aldraxe aos traballadores galegos, como é constitucional o aldraxe aos traballadores cataláns ¿Que tal, que un obreiro galego fora despedido por falar só o galego?

¿Pareceriache ben? Pois eso é o que queren os patróns de Vigo... o que quere o Carod... queren o fascismo...

¿Ou estas dacordo en que un só traballador galego en Cataluña sexa despedido por non saber catalán, con estas novas leises, inda que leve traballando en Cataluña vinte anos? ¿Estarías dacordo co Carod, cando diga que botalo faise por Cataluña? ¿Pensas que ese traballador galego despedido por non saber catalán, teno merecido? Pois os patróns de Vigo diranche o mismiño... que eles queren botar ao paro a quen non fale castelán... igual que fai o Carod, que quere botar ao paro a calquer traballador galego que non fale catalán...

Insisto ¿Estás dacordo co Carod, cos patróns de Vigo, en que podese botar a un traballador por cuestións lingüísticas, por moi constitucional que sexa?

Se dis que sí, daslle aos patróns un arma mais, pra meter medo aos traballadores galegos, en Cataluña, ou en Galicia... se dis que si, daslle un empurrón ao fascismo.

En Francia, en Inglaterra, paises monolingües, tes que falar francés ou inglés... senon, morres coa fame, porque non che entenden. Nos paises europeos bilingües, ou trilingües, os nenos aprenden os dous, ou tres idiomas que se falan nel.

A explotación capitalista é mais pequena nun pais desenvolvido, nunha empresa grande (en Citröen), porque hai mais dereitos laborais... que nunha empresa pequena, que nun pais campesiño...

Pero os empresarios, os de Vigo, os fascistas como Carod, están sempre a quitarlleos, con calquer excusa... pola súa lingua, niste momento..

#55 hai 11 horas e 5 minutos bertus

Méxanse si, Raimundiño, contigo, que es igualiño ca eles, igual de franquista. Mira ti, os mesmiños argumentos, en contra da discriminación positiva... coma a caverna machista, coma o club financiero de Vigo, mira ti. Un nazi miserable. Incapaz de contra-agumentar. Nin mesturando ao teu arbitrio nin cambiando a orde das miñas palabras poderá xamais levar a razón un nazi demagogo.

#56 hai 1 hora e 49 minutos Raimundo

#55 bertus, home, eu levo contra-argumentando fai tempo, decindote se pensas que os nacionalistas cataláns teñen dereito a multar (3.000 euros) a empresa barcelonesa que teña un galego (un sudamericano) que non sepa antender en catalán, inda que a clientela non se dea queixado de tal cousa...

Claro, despois da multa, o galego a puta rúa...

¿Estás dacordo conque os galegos, os que levan media vida alí, ou os que vaian a traballar hoxe... sexan discriminados pola lingua, por non saber o lingua dos señores barceloneses, o catalán... pero sí a lingua dos traballadores barceloneses, o castelán?

Dis que sí, que os señoritos cataláns teñen dereito a discriminar aos traballadores pola lingua...

Pois... Entón estás dacordo cos do Club Financiero de Vigo, que queren que os traballadores só falen, no traballo, o castelán, o idioma dos señores galaicos, e non o idioma dos traballadores, o galego.

E claro, sinto decircheo, pero isa é unha postura fascista, a dos patróns de Vigo, a dos patróns de Barcelona... a túa...

A ver... contra-argumenta ti, que eu vou canso...

29/12/09

Hasta 3.000 euros de multa te pueden caer si contratas a camareros sudamericanos... ya lo sabes ¿no?

"El pasado 9 de diciembre el Gobierno de la Generalidad aprobó el anteproyecto de Ley del Código de Consumo de Cataluña, que obliga a que las empresas privadas atiendan oralmente y por escrito a los consumidores ‘en la lengua oficial que escojan’, con sanciones hasta los 3.000 euros.

El capítulo VIII del libro primero de la Ley, que ya ha iniciado su trámite parlamentario, especifica las indicaciones que los ciudadanos ‘tienen derecho a recibir en catalán’ -información de carácter fija, contratos, presupuestos, facturas, informaciones de uso de los bienes y servicios, etc.-, pero no hace ninguna mención al castellano." (lavozdebarcelona.com, 29/12/2009)

23/12/09

Cataluña explota a Galicia

(traducción español-gallego)

Comentarios a la noticia "Logo dos referendos, sobe o sentimento independentista en Cataluña" (Vieiros, 22/12/2009)

#1 hai 1 dia iamesa

Abstéñanse comentarios que vaian pola independencia de España sobre Cataluña.

#4 hai 22 horas e 1 minuto Raimundo

Aver se temos sortiña, os galegos... e independizanse no 2014... pero... pareceme que podemos estar sentados... que vaino quedar o cú...


Porque ¿se non explotan aos galegos ¿a quén van explotar? Antes explotaban aos madrileños... pero agora, a cousa variou... entón... os charnegos e os inmigrantes xa teñen a explotación acostumada... non da mais...

¿Entón...? Sen galegos, independencia non...

Teremolos que empurrar... pra botalos fora da Seguridade Social... pero ¡menudo empurrón vamos ter que darlles!

E que non queren...


#5 hai 21 horas e 52 minutos Raimundo

#1 iamesa... non sei porque os españois non poden independizar aos cataláns, se os cataláns poden independizarse dos españois...


Pero, de todolos xeitos, cumplo co que dis... só falo de que somos os galegos, os que teremos que independizar aos cataláns... vainos moito en xogo... as nosas pensións, os nosos hospitais...



#6 hai 21 horas e 10 minutos iamesa

Porque nós, os cataláns, non temos formando parte dun Estado a ninungha nación que non o queira, nin estamos levando a cabo ningún tipo de opresión. España, pola contra, oprime todo o que non sexa Castela.

#7 hai 20 horas e 16 minutos Raimundo

#6 iamesa... así que Cataluña non oprime a Galicia... pois dende o momento en que un territorio ten privilexios fiscais sobre Galicia... está a explotar a Galicia... como fai o Pais Vascos, como fai Cataluña (dende o da biliateralidad)... cousa que Madrid non fai...


E o empresariado catalan explota aos obreiros catalans e galegos... cousa que tamén fan os de Madrid... e polo tanto, explotan a Galicia... pero explotannos igual... e nos non podemos explotar aos obreiros catalans nin madrileños (so aos portugueses)...

E se os cataláns explotan aos galegos... pois pedemos botaros fora da Seguridade Social común...

¿Ou non? Iríanos millor... poñendo uns aranceis que fagan que a metade da industria catalana veña pra nos... se quere vender...

E canto antes... millor... pero non sei que ides facer sen explotar aos galegos... idevos aburrire...



#8 hai 18 horas e 49 minutos iamesa

Pois xa está!! Independencia e así non temos privilexio ningún!! Se é o que queremos!! Agora vaillo contar a Rajoy e Zapatero, a ver se é verdade iso e se España gañaría coa liberdade para os cataláns!

#11 hai 14 horas e 56 minutos Raimundo

#8 iamesa, si pero... colledes os municipios mais independentistas, traedes o televexo, editoriais da prensa subvencionada... e total... ¿para qué? Para un 27%... home... andan os de Madrid rindose... quitouselles o do 6-2 denriba... nunca tal pensaron.

Pois si... facede a independencia... pero facedeo ben...

#20 hai 9 horas e 32 minutos iamesa

Aish.. Que estaba drogado e non podía comprender a realidade... Como non me decatei estes últimos anos de que levabamos explotando aos galegos moito moito... Non sei se polo feito de que eles viven a mil quilómetros de nós... Ou porque non somos nós os que controlamos os aparellos do Estado.. Ou porque é unha mentira espallada dende os centros de decisión política, situados en Madrid, e que a xente analfabeta aceptou como verdade pois non estudaron na escola como para saber a realidade e non teñen suficiente sabedoría nin documentación para distinguir unha verdade dunha estupidez.

#21 hai 34 minutos Raimundo

#20 iamesa, pois moi mal por non decatarte diso... de que Madrid só foi o medio para que o capital enviado polos traballadores galegos en Suiza, en Alemaña fora invertido en Cataluña... polos bancos...

De que a electricidade coste o mesmo no Sil, que en Bilbao ou en Barcelona, cando é moito mais barata a pé da presa... pero claro... entón, as industrias verían para Galicia... aseque os subsecretarios franquisas de Madrid, fixeron leises ditadas polos industriais vascos e cataláns, para que iso non pasara... ¿Nolo sabías? Porque foron os vascos e os cataláns os que pagaronlle o exército a Franco...

Porque os explotadores sonche os empresarios, os banqueiros... canto mais grandes, mais explotadores... os Botin, os Jordi Pujol... as élites económicas... que mira ti... ¿Non te decataras? Pois son vascas e catalanas? Os explotadores... dos galegos, e tamén dos cataláns... pero menos.

E os políticos, os subsecretarios madrileños... os mandados...

Home, mira ti, agora en Madrid xa temos multinacionais... que explotan ata mais alá, en Sudamerica, xunto coas catalanas... tamén con leises feitas polo subsecretarios de alá... as ordes de Telefónica, de Iberdrola... a historia da explotación repitese sempre...

Raro, raro, raorouuuu... mira ti... o abc... da acumulación de capital feita no franquismo... e agora...

La independencia catalana... ahora mismo... y sin esfuerzo... votando... mañana mismo... ¿quién se lo impide?

"Carles Móra, alcalde de Arenys de Munt y portavoz de la coordinadora para los referendos independentistas, en una entrevista publicada el 21 de diciembre de 2009 en Directe.cat:

“Si ahora mismo 68 diputados se quisiesen unir en el Parlamento [autonómico] podrían declarar unilateralmente la independencia [de Cataluña]. Si tan nacionalistas son, que lo hagan, ¿quién se lo impide?”. (lavozdebarcelona.com, 22/12/2009)


Desde luego, la lógica es aplastante... ¿para qué tanto referéndum y tanta gaita? Se vota en el Parlament... ¡Y ya está! No, si por marear...

Comentarios ilustradores:

  • Chim |

    Tiene toda la razón. En teoría, son mayoría en el Parlament. ¿Por qué no lo hacen? ¿Porque en el fondo les da un poco de miedo que no sea tan maravilloso como proclaman? ¿O porque es mucho más rentable ser independentista que ser independiente?

  • nostrus |

    Y si le quisieran declarar la guerra a Rusia, ¿podrian declararsela unilateralmente?

  • petete |

    Y eso que este Catalan de socairell Carlos Mora es de un pueblo de Cordoba , llamado Lucena!

    Algunos Xarnegus, no cambian nunca ,arrastran siempre, el llamado complejo esquizo del emigrante !!Quieren ser mas que ninguno!!Y destacan por Radicales!

  • Chim |

    No comparto la opinión de petete, pero sí creo que es verdad que el nacionalismo tiende a exigir a las personas originarias de otros lugares que se hagan perdonar sus orígenes no catalanes. Por ejemplo, Trias, el alcaldable de CiU, habla fatal el catalán, pero nadie lo critica por ello. En cambio, a Montilla se le sigue criticando y escarneciendo por su catalán relativamente malo (cosa que estoy seguro de que no ocurriría si se declarase independentista; sería una forma de hacerse perdonar). Buena parte de los votos que va a perder ERC es por haber hecho presidente a Montilla.

Ara toca... en catalán

"Antoni Miquel Leslie, vocalista del grupo musical Los Sírex y ex concejal de CiU en el Ayutnamiento de Barcelona, en una entrevista publicada el 30 de noviembre de 2009 en El Periódico:

Pregunta: ¿Cree que en Cataluña, tan dada a reivindicar la cançó o alimentar el boom del rock en catalán, tienen suficiente reconocimiento?
Respuesta: Llevo toda la vida intentando poner mi granito de arena, y hemos pixat fora de test. Hubo una transición y le tengo gran respecto al rock catalán, pero nos olvidamos de los que pusieron la alfombra para que pasaran cosas: Lone Star, Los Salvajes, Los Cheyenes… Pero aquí todo lo que no sea en catalán parece de segunda división.

[…] Pregunta: ¿Y sus colegas políticos no le recriminan que no cante en catalán?
Respuesta: Siempre lo han hecho. Pero en el Victòria cantaré Boig per tu con Pep Sala, que nos está preparando un disco en catalán. Sí, después de 50 años cantaré en catalán porque ya tenemos una edad; no tenemos que demostrar nada a nadie, y sin presiones por ningún lado. Simplemente, ara toca." (lavozdebarcelona.com, 22/12/2009)

22/12/09

Y la chispa no incendió la pradera

"Y bien, en las mejores condiciones posibles, en localidades medianas y pequeñas, donde el control social es más intenso y el nacionalismo goza de mayor arraigo, ante la expectación de la prensa catalana, española y mundial, con sobra de estímulos internos y externos, en la coyuntura más favorable, respetuoso como es costumbre el Gobierno del Estado, dividido, si no ausente, el de la Generalitat, la chispa encendida en Sant Jaume de Frontanyà no incendió la pradera.

La participación en el festejo, que era de balde, se quedó en el 27%: 13 puntos por debajo del listón previsto, que por si acaso tampoco se colocó en las nubes.A la vista de este resultado, lo que parece estar sucediendo en Cataluña es algo muy distinto a una salida masiva de independentistas del armario donde llevarían ocultos tres décadas, temerosos de mostrar su verdadera faz por miedo al ruido de sables propagado durante la transición. (...)

No es la salida del armario sino la formación de una nueva elite nacionalista que ha acumulado poder simbólico desde las posiciones de poder político consolidadas a partir de 1980 lo que ha llegado a sazón en Cataluña. Es esa clase dirigente -formada por presidentes de clubs, políticos, profesores, párrocos, periodistas, intelectuales, artistas y algunos empresarios- la que se muestra convencida de que "España para Cataluña no es un buen negocio" como dice uno de ellos, consejero nacional de CiU, notario, ex vocal del Consejo General del Poder Judicial y estratega de la operación. Es una nueva clase que domina no sólo por el discurso y la imagen; es dueña además de un amplio poder político, el que se asienta en el control de las instituciones y se beneficia del manejo del presupuesto.

Desde esa sólida posición la nueva clase aspira a todo el poder. Las cautelas de la transición, derivadas de la fragilidad del punto de partida, se han echado a las espaldas. (...)

Y en esas estamos: la oferta nacionalista está servida, queda tan sólo que las grandes masas comulguen con ella." (SANTOS JULIÁ: Y la chispa no incendió la pradera. El País, domingo, 20/12/2009, p. 20)

Referendums, independencia e PIB... o porque la izquierda independentista es lo mismo que la derecha independentista...

(traductor gallego-español)

"O PIB per cápita de Bolivia era en 2006 de 1.152 $. O de Santa Cruz, departamento con importantísimas explotacións de hidrocarburos e que ademais aporta o 80% da produción agrícola e xera o 35 % do PIB nacional, era de 1.300 $. Pando, cunha poboación de só 61.000 habitantes, e con grandes riquezas minerais -ouro, litio, cinabrio, ilmenita, bauxita, columbita e pedras preciosas- ademais da produción de améndoa, ten un PIB per cápita de 1.366 $. Tajira, con importantes explotacións de gas, ten un PIB per cápita de 3.033 $.

Estas tres rexións hai tempo que veñen loitando por independizarse do resto do país. Non están dispostos a seguir repartindo a súa riqueza coas zonas máis deprimidas. E menos cun goberno claramente esquerdista, indixenista e redistributivo como é o de Evo Morales. Un plantexamento claramente insolidario. Un nacionalismo de dereitas o dos santacruceños.

Menos mal que Evo acaba de gañar as eleccións cun 63% dos votos -aínda que nos tres departamentos citados non foi quen de gañar-. Este resultado garante, por suposto, a solidariedade e impedirá a curto prazo, calquera avance cara á independencia das rexións ricas.

Hoxe, nos países desenvolvidos os movementos de liberación nacional -impulsados sempre por movementos progresistas de esquerdas-, desaparecido o IRA como movemento armado, loitan todos no marco democrático -excepto, polo de agora o caso de Euskadi- e, polo tanto, o obxectivo é chegar a conseguir nese contexto legal os niveis de soberanía que lle permitan decidir, vía referendum, á poboación de cada país.

Os dous casos que veñen sendo paradigmáticos para os movementos nacionalistas do estado Español son os de Québec no Canadá e Escocia no Reino Unido.

Québec é territorialmente a máis grande provincia do Canadá, cunha poboación que supera os 7,6 millóns de habitantes. Con datos de 2005, o PIB per cápita de Québec é de 29.163 $. Situaríase, pois, no lugar 22 das economías mundiais, por detrás de Alemaña e por diante de Italia e España. (...)

Co incremento dos prezos do petróleo en 2004 e 2005, houbo unha transformación económica: as provincias da Columbia Británica, Alberta e Saskatchewan teñen históricos superávits nos seus orzamentos. Isto provocou que Ontario e Québec expresen que queren contribuír con menos porcentaxe de impostos que o resto das provincias. Alberta, por exemplo, ten un superávit de 8.000 millóns de dólares canadianos, os que, Ontario e Québec piden que se destinen ao sistema federal co fin de que estas dúas provincias contribúan con menos impostos para a federación.

Este cambio económico diminuíu a tensión, e a posibilidade dunha división ou separación da federación xa non é unha preocupación nacional. (...)

Escocia, con datos de 2008, ten un PIB per cápita de 32.655 $. A media do Reino Unido son 33.360 $, é dicir, Escocia estaría no 98% da media do Reino Unido. Se temos en conta que a City de Londres aporta o 21 % do PIB total e que se sitúa mo 169 % da media británica, conclúese que, excluído Londres, Escocia está claramente por riba da media do Reino Unido.

En España, dos tres nacionalismos históricos, Euskadi, Cataluña e Galicia, só os dous primeiros parecen ter claramente deseñada unha estratexia para avanzar cara á posibilidade de acadar a soberanía nacional por vías democráticas.

En Euskadi o PIB per cápita en 2008 é de 46.957 $, que supón o 133,8% da media española. En 2005, por utilizar datos máis homoxéneos, era de 34.484 $.

Cataluña ten en 2008 un PIB per cápita de 41.056 $, que equivale ao 117% da media española. En datos de 2005 era de 32.202 $.

En Galicia, o PIB per cápita 2008 é de 30.131 $, o 85,8% da media española. En 2005 era de 22.226 $.

Na seguinte táboa situamos os cinco países analizados, Québec, Escocia, Cataluña, Euskadi e Galicia, no ranking da OCDE por PIB per cápita.

Obsérvase como os países con azos independentistas sitúanse todos na primeira metade do ranking. É dicir, no reducido grupo de países máis ricos do mundo. Québec, que se coloca lixeiramente por debaixo da media, xa se dixo máis arriba que veu bastante diminuídas as súas reivindicacións independentistas a medida que perdía peso económico no conxunto do estado canadiano.

A primeira conclusión é pois evidente. Os movementos independentistas democráticos progresistas de esquerdas dos países desenvolvidos, coinciden de pleno nos seus obxectivos, dende o punto de vista económico, cos movementos independentistas de dereitas dos santacruceños bolivianos.

Dende Galicia, cun nivel económico por debaixo da media española e na cola dos países da OCDE -véxase a táboa-, esta análise deberíanos deixar claro que a estratexia seguidista de Euskadi e Cataluña é un tremendo erro. Para eles a secesión equivale, en principio, a máis riqueza. Para nós equivale a máis pobreza. (...)

Témome que o nivel de riqueza e benestar que temos acadado dentro do estado español fai xa inaceptable para a inmensa maioría da poboación galega calquera alternativa deste tipo... " (A furada do trasno, 12/12/2009)

"O obxectivo era poñer en evidencia as contradicións tanto das "políticas seguidistas de Cataluña" que están tomando forza en Galicia, como as contradicións entre os discursos de esquerdas e os obxectivos económicos que se perseguen. Era por isto, polo que viña a conto a referencia a Santa Cruz (Bolivia), aínda sabendo que Santa Cruz non é unha nación.

Os exemplos de Quebec e Escocia veñen ao fío porque utilizan vías democráticas dentro dun escenario de desenvolvemento semellante ou superior ao do estado Español.

Fora deste marco, é evidente, hai moitos outros exemplos, pero claro, os métodos teñen que ser tamén diferentes. É nese outro contexto onde cabe falar de que "a esquerda independentista pode valerse da burguesía nacional e dos seus intereses", sempre a eterna táctica, para acadar os sempre adiados obxectivos estratéxicos, a independencia nacional. E xa despois, avanzar cara ao socialismo... Sinceramente, cádranme moi lonxe estas formulacións do escenario no que actualmente nos movemos.

O segundo asunto ten que ver coa valoración dos beneficios ou perxuízos económicos que para Galicia ten a súa pertenza ao estado español -e tamén, se cadra, á Unión europea-.

Hai unha certa corrente de opinión que avalía como moi negativa en termos económicos a pertenza ao estado Español, baseándose na perda de recadación impositiva que se deriva do feito de que moitas das sociedades que operan en Galicia teñen a súa sede, e polo tanto tributan, en Madrid -ou Barcelona-. É tamén de non dispoñer de capacidade lexislativa en materia fiscal. Xa sei que esa é a posición de certa intelligentia económica nacionalista, mais aínda non teño visto ningún traballo serio que avale esas teses.

Para ter unha foto fixa elemental e de trazo groso, do saldo económico para Galiza, abonda con ver o que recibimos e o que aportamos. No ano 2006 (últimos datos publicados polo INE), a renda dispoñible per cápita en Galicia era de 12.929 € fronte aos 14.192 € da media española. É dicir, cada galego dispón de 1.263 € menos que o español medio. No mesmo ano, o PIB per cápita en Galicia era de 18.525 €, fronte aos 22.290 € da media española. Isto é, por termo medio aportamos 3.765 € menos. A diferenza, 2.502 € per cápita, positivos para nos." (A furada do trasno, 15/12/2009)

El nacionalismo vasco y catalán... y el socialismo vasco y catalán...

"El neonacionalismo actual, como el catalán o el vasco, pertenece al conjunto de presiones derechistas que quieren acabar con los restos cívicos de la Transición. Es un regreso a la sociedad pre-democrática controlada por los poderes feudales regionales mediante la secular alianza del campesinado con la oligarquía. De ahí la importancia que tiene entre los separatistas la palabra "pueblo" y la escasa atención que dan al término de "ciudadano".

De ahí también la constante animización mágica del catastro, "Cataluña exige, Cataluña ha dicho, Cataluña ha decidido...", o la obsesión con el folklore inventado por las élites regionalistas del romanticismo. Y no es de extrañar que el primer referéndum independentista del pasado domingo se celebrara en un pueblo de 120 habitantes. Su independencia es ontológica, o sea, no tiene remedio. Es el símbolo supremo de la nación añorada: agraria, montañesa, minúscula, la puede gestionar un párroco.

Ahora bien, la independencia real, lo que suele denotarse con el término "soberanía" que tanto usan los nacionalistas catalanes, significa asumir la plena capacidad legal para declarar el estado de excepción, según la clásica definición de Carl Schmitt. Son muy recomendables las reflexiones de Giorgio Agamben comentando a Walter Benjamin sobre este punto en el recién traducido El poder del pensamiento (Anagrama). Suspender la legalidad vigente de modo legítimo es lo propio del soberano, sea éste una persona o una institución.

De hecho, los nacionalistas de Montilla ya están legalizando a toda prisa un Tribunal Constitucional catalán para cuando suspendan la Constitución española. No sabemos, de todos modos, si estos soberanistas están dispuestos a plantear el estado de excepción prescindiendo de un Ejército de respaldo y contando tan sólo con la presión mediática y económica.

Se han dado escisiones pacíficas, como la de la nación llamada Eslovaquia, y es posible que un proceso semejante pueda aplicarse en el futuro a Chipre para separar a turcos de helenos, pero creo dudoso que sirva para España, aunque sólo sea porque en otras regiones hay un nacionalismo español tan radical como el catalán o el vasco y de similar ideología. Es cierto que está permanentemente controlado y apenas representa peligro alguno, pero dudo de que se quede sentado mirando la tele cuando se le arranque una cuarta parte de lo que él considera que es su nación." (Félix de Azúa: Veloz progreso hacia el pasado. El País, ed. Galicia, opinión, 19/12/2009, p. 34)

21/12/09

Censura de los nacionalistas gallegos en la red... en 'Chuza'...

(traductor gallego-español)

Comentario aparecido en Vieiros, 26/08/2009:

"Grazas a VIEIROS por manter este espazo de liberdade na Rede Galega.

Enviada por Erasmo o 26/08/2009 14:16

Despois do fume espeso chegou un tempo espeso de silencio controlado nas redes galegas. Moitos chegaron a diagnosticar mesmo a morte do blogomillo e outras lindezas semellantes. Pero era outra cousa: era o control social a traveso das novas tecnoloxías o que estaba a suceder en Galicia. Silente e con paso firme foise abrindo camiño unha nova tese: calquera que ousara empregar as novas tecnoloxías para denunciar o malgoberno do bipartito tiña os días contados na rede galega.

Con disciplina militar (con dedicación exclusiva día e noite) un exercito de ciberactivistas rastrexaba canta información se tentaba transmitir contra o bipartito e moi especialmente contra calquera das consellarías do BNG. Excomunión Virtual e novamente silencio.

Este comportamento dos internautas debera ser analisado de vagar, máis eiquí non teño tempo para facelo coma merece, só recoméndarlles o diván da psicánalise para comprender o que fixeron (e algúns aínda fan) coa liberdade de expresión na rede galega. Represión e intoxicación sistemática da comunicación. Caza de bruxas e escrache permanente!

Daquela comprendín cas novas tecnoloxías non ían salvar o mundo, que se precisaba dos homes e mulleres que estaban detrás delas. Coma sempre foi e coma sempre será ata que o mundo remate convertido nun enorme obxecto virtual coas conciencias da xente enterradas para sempre baixo as teses da neurociencia. Pero iso é outra historia.

Volvamos á pequena historia dun Internauta galego e que non sabe informática nen inglés. Ozú mi madriña !

Coma xa dixen viñeron os tempos dos blogs (que aínda perviven) e tamén os tempos da Chuza! un proxecto personal de Berto Yáñez baseado en outros modelos funcionais como digg.com e meneame.net, que tenta crear un sistema de edición non xerárquica de novas pioneiro en Galiza. En Chuza pasei máis tempo mudo que falando.

Tanto tiña a nova que enviaras: dende denuncias polas louseiras do Courel ata o decreto do bacharelato en Galicia... todo tiña votos neghativos, todo tiña comentarios insultantes, todo tiña que ser tachado de hepañoleiro ou bífido... Daquela fun aprendendo que algúns montaran un sistema de edición non xerárquico para facerse os 'donos da rede galega' e non permitir que ninguén fóra dela viñera postear sen ter o consentimento previo da camarilla da Chuza!

Moitas veces queixeime daquel trato discriminatorio (non por mín senon polas novas que enviaba!) e o resultado foi aínda peor que se non dixera absolutamente nada: estiven máis tempo condeado aos infernos do Karma Negativo (sistema de puntuación polo cal un usuario non pode nin comentar nin falar co resto de usuarios ata recuperar puntuación votando outras novas) co tempo que puden disfrutar de actividade neste lugar; o proxecto mentres tanto era premiado e publicitado polo BNG con todo tipo de distincións e consideracións (incluída a publicidade institucional que daquela foi abondosa en Chuza! e mesmo criticada polos chuceiros máis combativos na rede).

Existía un lugar chamado Chuza!Wiki (calquera sabe que un Wiki é un lugar aberto onde poder editar artigos de xeito colaborativo cos demáis usuarios en tempo real) e nese Wiki existía un artigo interesante denominado Política no que se trataba de facer un seguimento dos blogs e webs dos políticos galegos en campaña electoral... aínda podedes ver os seus restos na rede. Un bo día sen comunicación previa o artigo foi pechado de xeito que non permitira máis edición nin actualización: novamente o silencio, mais esta vez deberamos chamarlle polo seu nome: Censura Previa!

Non tiven máis remedio que replegarme ao meu blog persoal Erasmo, aínda hoxe na plataforma Europa Press, dentro dun proxecto denominado Cadernos Cidadáns. Pretendíase daquela unha alfabetización dixital da poboación: cada cidadán un blog; prometeran unha crecente intervención das Administracións Locais que nunca se chegou a producir. Seica os concelleiros e concelleiras nunca tiveron tempo (nin habilidades) como para atender virtualmente á cidadanía á que dicían representar... Silencio.

A estas alturas produciuse un feito singular na política galega: o enfrontamento por culpa do Decreto de Normalización Lingüística, tímida copia da política de inmersión lingüística que dende anos levara adiante a Generalitat de Catalunya e que grazas aos pactos do nacionalismo periférico (Galeuscat) viuse rápidamente publicitado en tódolos medios virtuais e impresos do país. Cicais foi poñer o carro diante dos bois... pois a reacción non se fixo agardar. Primeiro un colectivo denominado Tan gallego como el gallego (coruñés de nación e con antecedentes en AGLI) e meses máis tarde coa escisión e nacemento da xa ben coñecida Galicia Bilingüe (GB).

E grazas á miña simpatía pola tese da Liberdade Lingüísica comenzou a arder o inferno. Escribira o que escribira (que foi bastante e argumentado) recibín tal cantidade de improperios e descalificacións persoais (sempre mantiven o nick Erasmo) que calquera no seu sano xuízo houbera abandoado a rede nacionalista para sempre xamais!

Seica era (e sigue sendo ás veces) a consigna a seguir: se non aceptas a normalización á forza, eres un traidor a Galicia ou aínda peor, un conspirador da ultradereita máis reaccionaria dos tempos do tardofranquismo. E punto final: aquí non se admiten medias tintas nin emendas parciais: ou con eles... ou contra deles... se con eles todo adiante, se contra deles só che queda morrer ou desaparecer para sempre na rede. Dá igual o que digas ou do que fales: eres un traidor bífido, un exemplo da enfermidade do auto-odio ancestral, un deturpador dos anceios lexítimos da nación galega... e mil e unha flor que mellor non repetir aquí porque está no ánimo de todos os que as lemos e as sofrimos nestes anos de chaladura virtual.

Continúa e remata !

"

19/12/09

La iglesia y ETA... cómplices...

La Fundación de Víctimas del Terrorismo ha alertado del uso que el entorno de la banda terrorista ETA realiza de los grupos de catequesis en el País Vasco para adoctrinar en las ideas independentistas a los jóvenes de entre 14 y 18 años, según explica un reportaje titulado 'Así capta ETA a jóvenes vascos', que se publica este mes en su revista 'Fundación'.
Según la publicación, "los jóvenes entre 14 y 18 años no pasan a formar parte de kale borroka sin haberse empapado de la historia falseada y manipulada por la izquierda abertzale y ETA. Comienzan trabajando en organizaciones o grupos abertzales de jóvenes que aún no han querido dar el salto a la violencia callejera pero que, a través de grupos de montaña, secciones juveniles de los partidos políticos abertzales, comparsas, grupos de catequesis o grupos ecologistas (Eguzki) comienzan a asimilar que el territorio de 'Euskal Herria' es único y que sufre una gran represión por parte del estado Español y Francés".

La Fundación de Víctimas del Terrorismo enmarca estas prácticas dentro del proceso de captación empleado desde años por el entorno de la banda y que, según explica, comienza desde la infancia. "El método fijado por el entramado de ETA se desarrolla en tres fases. La primera busca la captación y el adoctrinamiento, entre los 8 y los 14 años. La segunda busca el compromiso, entre los 14 y los 18. Y la tercera la pertenencia a ETA, asumiendo que hay que matar, a partir de los 18 años", detalla.

El estudio alerta de que "muchos padres confiados envían inocentemente a sus hijos a realizar actividades de tiempo libre y deportivas y allí mismo, sin su conocimiento, comienza la captación sutil y, en algunos casos, eficaz". Según algunos padres afectados, "jóvenes monitores pueden aprovechar ciertas complicidades ambientales para inocular y detectar rasgos de esencialismo nacionalista vasco desde edades muy tempranas".

Dentro de toda esta estrategia, el reportaje ofrece los nombres de una serie de organizaciones que contribuyen a esta labor de captación desde las edades más jóvenes como Kimuak, Ikasle Abertzaleak, Urtxintxa, Euskal Herrian Euskaraz -organización juvenil de la que salieron líderes de la izquierda abertzale como Joseba Permach-, Gaztesarea, página web creada por Segi; Gazte Topaguneak; Mendi Martxak, o Gazte martxak.

El reportaje continúa explicando que cuando estos jóvenes se encuentran ya en la edad de entre 16 y 20 años, dan un paso más que suele ser en forma de compromiso con algunas de las organizaciones anteriores, con plataformas ecologistas como la que se mostraba contraria a la construcción del Tren de Alta Velocidad (TAV) o incluso se encargan de regentar 'txoznas', casetas de feria relacionadas con la izquierda 'abertzale' y que sirven para recaudar fondos para Segi.

Los jóvenes con más proyección se les encarga la tarea de gestionar los 'Gaztetxes', "locales de jóvenes similares a las Herriko Tabernas, pero exclusivamente para los jóvenes", según este reportaje realizado por Fernando Delgado en colaboración con el presidente de la asociación Dignidad y Justicia, Daniel Portero.

"Merced a todo este entramado de organizaciones, es a partir de los 18-20 años cuando la formación abertzale obtiene sus frutos y aquellos que quieren adquirir un mayor compromiso con 'Euskal Herria' entran a formar parte de Segi como futuros responsables de la kale borroka, como aspirantes a ser responsables de EKIN-Batasuna o Askatasuna, organización de presos de ETA", detalla el reportaje. Sin embargo, el mayor compromiso es entrar en las filas de ETA, algo que "requiere mucha dedicación" por lo que "no es fácil de alcanzar para todos los jóvenes 'abertzales'". (Fundación para la Libertad, citando a
EL CORREO, 18/12/2009 )
"Paqui Hernández y Josu Puelles Viuda y hermano de Eduardo Puelles, asesinado por ETA. La banda terrorista «destrozó» hace seis meses a la familia de Eduardo Puelles. «Vivía para mi marido y para mis hijos. ¿Qué voy a hacer ahora sin él?», dice su viuda.
Paqui Hernández, viuda del policía nacional Eduardo Puelles, apenas sonríe. ETA le «destrozó la vida» el pasado 19 de junio -hoy se cumplen seis meses- y para ella levantarse cada día «es una tortura». En su mente revolotean muchas preguntas que no han recibido respuesta: ¿por qué? ¿con qué derecho? ¿se podía haber evitado? ¿alguien vio algo? Dicen que la esperanza es lo último que se pierde y Paqui reconoce que todavía no ha asumido que no volverá a ver a Edu. Su rostro, reflejo del dolor y la rabia, sólo se suaviza cuando habla de su marido y de los recuerdos que atesora junto a él. «Vivía para mi marido y para mis hijos. ¿Qué voy a hacer ahora?», susurra. (...)

Paqui acude cada domingo al lugar en el que ETA asesinó a su marido. Una explanada de grava en el municipio de Arrigorriaga donde aquel fatídico 19 de junio explosionó la bomba lapa que los etarras habían colocado en los bajos del 'Citroen C4' de la víctima. «Nunca se me olvidará la imagen de mi marido quemándose. Eso no se supera», se sincera. Paqui, que mantiene su palabra de que los asesinos de Eduardo no la verán llorar, aprovecha sus visitas para depositar flores o jardineras en el lugar en el que Edu aparcó su vehículo la noche antes del atentado.

«Pero cada vez que vuelvo las han quitado o las han roto», denuncia. La viuda de Puelles no da crédito. Asegura que ella nunca tendría un gesto así hacia la familia de un etarra muerto y no entiende por qué, tras quitarle lo que más quería, los radicales no respetan ni siquiera su dolor. Los allegados del policía nacional han solicitado al Ayuntamiento de Arrigorriaga que acote la zona en la que falleció Eduardo, pero hasta ahora sólo han recibido negativas. «Los asesinos tienen más derechos que las víctimas», censura Paqui.
(...)

El atentado ha cambiado la rutina diaria de la viuda de Puelles. Prefiere no hacer las compras en los comercios de La Peña, su barrio de toda la vida. «Antes salía más, ahora cuando bajo a la calle es porque voy con mi madre. Si no, prefiero ir al centro de Bilbao», revela. Paqui reconoce que la mayoría de sus vecinos se han solidarizado con su brutal pérdida. «Ayer mismo una chica me dio el pésame y dos besos», señala. No obstante, es consciente de que «hay gente a la que le gustaría decirte algo, pero mira hacia los lados y le da miedo porque no saben con quién se pueden cruzar. Aquí nunca se ha podido hablar», critica. Si algo ha tenido muy claro desde el día en el que ETA asesinó a Eduardo, es que «los chivatos» de la banda terrorista están en La Peña, una de las zonas de Bilbao más castigadas por la lacra de la violencia. Pese a todo, se mantiene firme y asegura que nunca se le ha pasado por la cabeza la idea de abandonar su barrio. «Es mi sitio, mi casa», sostiene. (...)

«En el cara a cara la gente te dice que está contigo, pero de puertas para afuera, nada. Eso tiene que cambiar», defiende Josu. «Tienen que dejar de mirar para otro lado y ponerse en nuestro lugar», añade Paqui. Hace seis meses los terroristas le arrebataron a su marido. Hoy, intentando sobrevivir como puede al dolor de su pérdida, se volverá a concentrar junto a sus más llegados en un parque de su barrio de La Peña." (Fundación para la Libertad, citando a EL DIARIO VASCO, 19/12/2009)

Loquillo: "En Catalunya no me dan trabajo"

"Loquillo ha dicho que "en Catalunya no me dan trabajo". "Me fui de manera oficial hace tres años por la polémica absurda de cómo cantas y en qué idioma lo haces, o qué escribes y en qué idioma lo haces", ha añadido el cantante en una entrevista a César Vidal que recoge Libertad digital.

El artista del Guinardó ha explicado lo que supuso para él la exclusión de escritores como Eduardo Mendoza o Juan Marsé de la feria de Frankfurt, donde la cultura catalana estaba invitada. "Son señas de identidad de Barcelona, de Catalunya y se despreciaba todo eso. Entonces dije: no voy a discutir más, para qué voy a estar ahí".

Loquillo ha indicado que "es muy duro ver eso y cómo se excluye. Se puede utilizar políticamente y no quería que me utilizase nadie, me sabe muy mal, no lo entiendo. A nivel cultural es terrible. No se puede despreciar una cultura. Esa gente no merece representar a Catalunya ". (e-noticíes, 19/12/2009)

18/12/09

La identidad catalana, la identidad española... son poco importantes para la gente... el paro, sí lo es

"El pasado domingo el presidente Montilla instaba al Tribunal Constitucional a no actuar, en relación con el recurso sobre el Estatut, "de espaldas a la opinión pública". Pero ¿a cuál? Porque si se refiere a la española, algunos sondeos publicados ese mismo día reflejaban que, por ejemplo, la mayoría de los consultados defendía el "derecho a ser educados en castellano en cualquier comunidad", poner un "límite a las competencias de las autonomías" o "reconocer como nación sólo a España" (Público, 6-12-09); en el publicado en EL PAÍS se afinaba esto último precisando que si bien el 54% de los catalanes pensaba que Cataluña es una nación, el 86% del resto de los españoles opinaba lo contrario. Una diferencia tan grande requiere explicación.

Si, como opina Enric González (EL PAÍS, 27-11-09), lo que había era un problema de financiación de Cataluña que todo el mundo reconocía, hay que concluir que se abordó de la peor manera: exigiendo desde la casuística de las balanzas fiscales poner límites a través del nuevo Estatuto a la solidaridad territorial; y con medidas como la recogida en la disposición adicional 3ª, que determina la inversión estatal en infraestructuras en función de la aportación catalana a la riqueza nacional. Todo ello, al margen de los estudios que demuestran que la prosperidad catalana está relacionada con su posición ventajosa en el mercado español. (...)

Otro punto de fricción es el de la lengua. Es cierto que el nuevo Estatuto no instaura nada que no exista ya; pero al incluir el deber de conocer el catalán, fija de manera difícilmente reversible el fundamento para prácticas entre antidemocráticas y ridículas ya en vigor, como la de poder multar a los tenderos que no rotulen en catalán.

Hay razones, por tanto, que explican esa distinta percepción de las opiniones públicas. Pero incluso esto podría matizarse: en la encuesta semestral del Centre d'Estudis d'Opinió difundida la semana pasada, el paro y la precariedad laboral son, como en el resto de España, la primera preocupación para el 45% de los catalanes; las relaciones Cataluña-España lo son para el 3,4%; y la crisis de identidad catalana, para el 0,5%." (PATXO UNZUETA: Puente aéreo. El País, ed. Galicia, España, 10/12/2009, p. 14 )

La identidad holandesa... en Holanda...

"El Instituto científico del CDA (Partido Demócrata Cristiano ) hace un llamamiento urgente al partido para "no insistir tanto sobre la identidad nacional en el debate sobre la integración", ya que esta identidad es "temporal y variable", anuncia Trouw en su portada. Este tema, que actualmente es objeto de gran debate en Francia, "podría dejar de lado los valores de la diversidad y llevar a una desintegración social", opina este centro de reflexión.

El CDA debería también "marcar la diferencia respecto a los partidos que quieren sacar provecho de los sentimientos incipientes de desconfianza (entre comunidades)". En un informe presentado el 16 de diciembre y destinado a encontrar una respuesta de inspiración democristiana a los sentimientos de desconfianza en el seno de la población holandesa, el instituto también señala que la ideología democristiana se basa en la confianza y no la desconfianza.

En un comentario del periódico, éste aplaude esta toma de distancia de los "intentos de definir la identidad nacional" en la que tanto laboristas como liberales "se han dejado enredar últimamente". (Presseurop, 17/2009, citando a Trouw, 17.12.2009)

17/12/09

La independencia... vale 3.000 euros, para cada catalán...

"Habitualmente se tiene la idea de que la mayoría de empresarios son de derechas y pro españoles. Por eso Ramon Carner, presidente del Cercle Català de Negocis, una patronal 'soberanista', rompe un poco la imagen. "El Estado propio es el mejor negocio", afirma. (...)

En tiempos de crisis, Ramon Carner es un optimista nato porque afirma también que "Catalunya va por delante de Escocia" a la hora de declarar la independencia y que, una vez independiente, "Florentino Pérez tendrá que poner una sede en Catalunya y pagar el impuesto de sociedades ".

"¿Y si nos envían los tanques?". "Si nos envían los tanques, se hundirá la Bolsa de Mardrid", augura. También tiene la primera propuesta en caso de estado propio: "el Govern de Catalunya deberá hacer un talón de 3.000 euros para cada catalán tras declarar la independencia para compensar el déficit fiscal". (e-noticíes, 17/12/2009)

Hombre, es curiosos lo de la sede social de Florentino... porque, la Caixa también tendrá que poner sede social en Madrid... o no...

Pues si los gallegos le debemos a cada catalán 3.000 euros justitos... ¡cuánto le deberemos al señor Botín y compañía! ¿Mil veces más? Ay, mi madriña... como se independice el Botín...

El Concierto Vasco... blindado...

"El Pleno del Congreso ha aprobado hoy la proposición de ley del Parlamento vasco para blindar el Concierto vasco e impedir que las normas fiscales de las diputaciones forales puedan ser recurridas a instancias inferiores al Tribunal Constitucional.

Los tres diputados vascos populares votan igual que el resto de su grupo.
La iniciativa, auspiciada por PSOE y PNV, sólo ha contado con el rechazo del PP, que esta vez no registró fugas de voto entre sus diputados vascos, y de UPyD. UPN optó por abstenerse." (Fundación para la Libertad, citando a EL PAÍS, 17/12/2009)



15/12/09

¿Qué es una nación? Quién quiera serlo...

"

¿Qué es una nación? Desafío a cualquiera de los magistrados, o a cualquiera que se sienta aludido, a que defina las naciones en términos "objetivos". ¿Intentará, como en los viejos tiempos, anclarlas en las "razas"? ¿Será, por el contrario, capaz de clasificar al género humano en grupos lingüísticos, de distinguir entre lenguas y "dialectos" y de negar que hay lenguas, como el español, comunes a muchas naciones, como hay naciones con varias lenguas? ¿O serán las religiones las líneas divisorias entre los grupos humanos y nos dirá que las naciones se ajustan a ellas? No pretenderá, espero, que es la "historia" lo que está por encima de cualquier debate y lo que define a las colectividades de forma indubitable. ¿Retornará, entonces, a las "formas de ser", las psicologías colectivas, el Volksgeist, y a la cantinela de que los catalanes son tacaños, los andaluces graciosos y que la música de Chaikovski revela "la profunda tristeza del alma rusa"?

Las naciones no se definen por ninguno de estos rasgos pretendidamente objetivos, sino por un elemento subjetivo, como dijo Ernest Renan hace ya un siglo y cuarto -¡a finales del XIX, señores!-: la "voluntad de ser nación". Y esa voluntad, en contra de lo que creen los nacionalistas, no es innata, sino que se moldea de manera intencionada a través de ceremonias, conmemoraciones, actos cívicos y, sobre todo, del sistema educativo, como sabe cualquier científico social actual tras los trabajos de Elie Kedourie y tantos otros. A partir de ahí, es difícil negar a Cataluña su cualidad de "nación", porque hay un hecho innegable: que una mayoría de su población lo cree así. Como tampoco pueden negar nacionalistas vascos o catalanes que España es igualmente nación -y no un mero "Estado"-, pura y simplemente porque muchos millones de personas se sienten partícipes de esa comunidad ideal, es decir, se sienten, o nos sentimos, "españoles".

Pero de que Cataluña sea "nación" no se derivan consecuencias soberanistas. Porque, de acuerdo con nuestra Constitución actual, la soberanía nacional reside en el "pueblo español"; no en la nación, cuidado, sino en el pueblo. El término que tendría consecuencias jurídicas -si alguno las tiene en este movedizo terreno, más metafísico-político que jurídico- sería, por tanto, pueblo. (...)

Porque un término político, como nación, tiene sin duda intenciones y derivaciones políticas. Pero no las tiene jurídicas, o al menos no las tiene claras o definidas. Si aceptamos que las naciones no pueden definirse en términos objetivos, sino subjetivos, la conclusión es que se trata de grupos humanos que poseen -o, más bien, creen poseer- rasgos culturales comunes. Rasgos que, eso sí, son aceptados de forma voluntaria por sus miembros, es decir, que se sienten parte de ese grupo, que no han sido adscritos a él contra su voluntad. Ese grupo, además, debe encontrarse asentado de forma estable sobre un determinado territorio, ya que sin territorio no hay nación (piénsese en los gitanos, o en tantos otros grupos étnicos dispersos o nómadas, que pueden reclamar una identidad, pero no nacional). Y ahí viene la consecuencia política: que esos grupos humanos que creen poseer rasgos culturales comunes y que viven en un territorio bien definido sienten que poseen ciertos derechos sobre tal territorio. Juan Linz explicó muy bien que el planteamiento nacional empieza por lo cultural pero deriva siempre hacia lo territorial. Y Max Weber, hace ya un siglo, dijo que el concepto de nación "se halla siempre orientado hacia el poder político"; en términos de Edward Shils, las naciones tienen una "propensión hacia la autonomía" o el autogobierno. Al proclamarse nación, por tanto, los catalanes expresan una intención indiscutible de detentar un cierto grado de autogobierno. (...)

Ello supone que se les reconozcan unos rasgos culturales propios y que se asuma que poseen un cierto pasado común -es decir, una cierta visión del pasado, en general muy alejada de lo que un historiador profesional suscribiría-; y, desde luego, un cierto grado de autogobierno, que no tiene por qué consistir en una estructura política plenamente independiente.

Porque no estamos ya en un mundo en el que pueda pensarse en independencia plena, a la antigua, es decir, como hace un siglo, en el apogeo de la era nacionalista, con naciones soberanas en sentido estricto. No están los tiempos para erigir nuevas fronteras, acuñar moneda propia ni incluso tener un ejército totalmente ajeno a la comunidad internacional en la que estamos insertos. Menos aún -mucho menos aún- podemos pensar hoy en sociedades con una homogeneidad cultural interna ni remotamente aproximada a la soñada por los nacionalistas. Michael Keating ha definido el mundo en que habitamos como uno de "naciones post-soberanas". Y la terminología jurídica debería ser capaz de adecuarse a los cambios sociales y políticos que ha sufrido el mundo." (JOSÉ ÁLVAREZ JUNCO: El inacabable debate sobre la nación. El País, opinión, 05/12/2009, p. 41 )

La traición a la República... la del PNV

"Carlos Olazabal, portavoz del Partido Popular en las Juntas Generales de Vizcaya, ha reunido cerca de un millar de documentos, procedentes de archivos españoles e italianos, en la obra Pactos y traiciones. Los archivos secretos de la guerra en Euzkadi.
Los papeles rescatados por Olazabal muestran que la negociación llevada a cabo por el PNV para lograr la rendición de los batallones vascos ante las tropas italianas en 1937, el denominado Pacto de Santoña, comenzó mucho antes de la caída del frente norte en manos de los franquistas. "No fue una rendición sobrevenida, sino fraguada desde muchos meses atrás", defiende Olazabal.

La cronología de los documentos que recogen la obra referentes a la caída de Bilbao y las negociaciones del Pacto de Santoña, firmado en agosto de 1937, contradicen la versión peneuvista. En archivos italianos, los del Ministerio de Asuntos Exteriores y del Estado Mayor, Olazabal encontró papeles que muestran que el PNV ya negociaba con los italianos en abril de 1937 y que Mussolini esperaba la rendición de los nacionalistas vascos con más de un mes de anterioridad a la fecha en la que se produjo al final.

Olazabal ha encontrado también documentos inéditos sobre las relaciones del PNV con el bando franquista durante la contienda. "El PNV mantuvo negociaciones con los nacionales a lo largo de toda la guerra", destaca. "El 6 de diciembre de 1936 pidió empezar a negociar la rendición". Entre los papeles que el portavoz popular ha seleccionado también se encuentran testimonios de las relaciones entre los peneuvistas y el ejército italiano para entregar Bilbao y del conocimiento de Franco de la huida de sus dirigentes.

Olazabal optó por reproducir los documentos en una obra de tres tomos en lugar de escribir un libro de Historia. "No soy historiador y, por mi condición de político, mis opiniones serían muy discutibles. Por eso es más lógico trasladar a los lectores los documentos tal y como se encontraron en los archivos, y que sobre ellos trabajen los historiadores", dice. El portavoz popular cree que la publicación de la obra "desmitifica" la versión del PNV sobre su participación en la guerra civil." (Fundación para la Libertad, citando a
EL PAÍS, 15/12/2009)

14/12/09

Clases sociales y el nacionalismo de la Ligas del Norte

(traductor gallego-español)

Comentarios a la noticia "O 95% dos votantes di "si" á independencia" (Vieiros, 14/12/2009)

#15 hai 6 horas e 25 minutos Carlinhos

Tou cansinho de misturarmos alhos com bugalhos.
O único que temos a ver com Catalunya é o inimigo nacional objectivo, o Reino de Espanha.
Catalunya perdeu os seus direitos nacionais no XVIII; quer dizer, a sua língua, como primeiro sinal de identidade, foi veículo das ideias do poder e património simbólico deste poder (eclesiástico-educativo, político-administrativo, burguês-capitalista...) até essa altura e mais depois.
O galego-português na Galiza (cum cultivo literário muito superior ao do catalá, ao escreverem eles a sua lírica em língua d'Oc no Medievo) foi proscrito nesse poder no fim da Idade Média e, durante o Antigo Régime; banido dos ámbitos que durante as Idades Moderna e Contemporánea conformariam um status normal de língua: documentaçom notarial, Gramática, imprensa, universidade, propaganda anti-reformista...
Há uns anos lim nalgures que no cabo do século XX se editavam mais livros em catalá que em todo o ámbito lusófono incluíndomos a Galiza.
Como consequência lógica, a luita pola Soberania da Naçom Galega imbrica-se na luita de classes e, na minha opiniom, é indissociável desta, nom assi em Catalunya.
Muitos dos responsáveis directos e dos beneficiários da dependência colonial da Galiza, da desfeita da nossa natureza e da nossa cultura material, da exploraçom dos nossos trabalhadores e trabalhadoras, e do processo de substituiçom do galego polo espanhol votaram SI na consulta de onte.
De estabelecermos alianças galeg@s e cataláns, segundo a minha opiniom, se nom quixermos "mudar de muinheiro, nom de ladrom" tem de ser com forças políticas populares, internacionalistas, revolucionárias, comunistas ou verdadeiramente socialistas daquela nacionalidade, NUNCA com forças social-democráticas nem burguesas.

#24 hai 2 horas e 36 minutos Raimundo

#15 Carliños, a loita de clases en Galicia... a capitalista... a dos ricos contra os pobres... témola cos Gayosos, cos Méndez... os que, dende a súa sede social galega... viguesa, coruñesa... arruinaron Galicia...

Pero non se cansan de repetir, co Botín, que os pobres roubamoslles os cartos, coas nosas pensións... os mortos de fame...

E a loita de clases fascista... a dos territorios ricos contra os pobres... témola moi explicitada na Liga do Norte italiana... e na nosa Liga do Norte vasco-navarra-catalana... as dúas falan do mismo... de que os territorios pobres, os galegos, os napolitanos... roubanlles os cartos... coas pensións... os mortos de fame...

Eche o mesmo... sempre o foi... Franco que Mussolini... Gayoso/Mendez que Botín... Pujol/Ibarretxe que Berlusconi...

Eche a loita de clases... a úneca que hai...

#37 hai 5 horas e 17 minutos Cuevillas

(...) Aínda non entende que ten que ver o conto das clases socias e a língoa. Aquí non estamos falando de marxismo nen de loita de claes, aquí falamos de país, patria e língoa. Patria no senso amplo do termo: cultura, pobo e costumes máis o territorio.
Dóeme a vista de ler ao Raimundo (de Borgoña?) co seu suposto "galego de Ferrol" e querendo estabelecer un vencellamento falso de fala catalán=rico, fala castelán=explotado=pobre. Sei de boa fonte que iso non é certo. Nen sequer en Galiza do revés. Eu coñezo empresarios galegos (un do Porriño, non direi o nome), que defende a morte a súa língoa.
Hai que deixarse de lerias de "pobres del mundo" e a loita contra o capital, e defender país e Terra.
E o señor que di que é angolano (debe de ser da metade que falan máis ou menos portugués), non sei que lle deu por insultar ao de Norte Nassom. Que sabes se é nazi? Igoal fala de Galiza máis o Norte de Portugal. Algúns sería mellor que escoitedes unha chea de fados (a copla portuguesa) para que fiquedes (non fiqueis) tranquilos.

#49 hai 1 minuto Raimundo

#37 Cuevillas... entón en Galicia os que falan galego (un millón, mais ou menos), ¿non son traballadores? Nun 80% (mais ou menos).

Entón en Cataluña os que falan castelán (tres millóns, mais ou menos), ¿non son traballadores? Nun 80% (mais ou menos)...

Polo tanto en Galicia é a lingua dos traballadores a aldraxada... e en Cataluña é a lingua dos traballadores a aldraxada...

Neses países, nesas patrias... chamalle como queiras... a lingua dos traballadores (dos pobres, dos chamados mortos de fame, subsidiados, etc.), é a aldraxada... mira ti que casualidade... as cousas das clases sociais... iguais nunha patria ca no outra ¿por qué será?

E eu tamén devonome os sesos lendo aos castrapeiros lusistas... cantando fados polo baixiño... como o angolano...

‘Propongo crear una asociación que podríamos llamar “Que se larguen de una puta vez”

"‘Propongo crear una asociación que podríamos llamar “Que se larguen de una puta vez”. Se trataría de buscar las suficientes firmas para conseguir que en España se planteara un referéndum cuya finalidad sería sacarnos de encima Cataluña y vivir por fin tranquilos sin el aborrecido “problema catalán” causante de tantos perjuicios y sobretodo, de tanta pesadez’

Albert Boadella, autor teatral, el 1 de diciembre de 2009 en su blog:

‘¿Por qué no invertimos el juego definitivamente? Propongo crear una asociación que podríamos llamar “Que se larguen de una puta vez”. Se trataría de buscar las suficientes firmas para conseguir que en España se planteara un referéndum cuya finalidad sería sacarnos de encima Cataluña y vivir por fin tranquilos sin el aborrecido “problema catalán” causante de tantos perjuicios y sobretodo, de tanta pesadez. Pero no es solamente eso, tampoco hay que olvidar que fue también su nacionalismo corresponsable de una buena dosis de sangre en el pasado.

El conjunto de la nación española debería reaccionar con dignidad y pundonor de una puñetera vez. No podemos estar perpetuamente denigrados por unos sujetos reaccionarios que nos llaman de todo y encima nosotros intentando hacer esfuerzos para retenerlos ¿Nos hemos vueltos masoquistas?’." (lavozdebarcelona.com, 13/12/2009)